心(しん)理(り)的(てき)

いやだと言(い)うことは彼(かの)女(じょ)にとって心(しん)理(り)的(てき)に難(むずか)しい。

• การที่จะบอกว่าไม่ต้องการนั้นเป็นเรื่องที่ยากสำหรับเธอในทางจิตใจ

この問(もん)題(だい)には心(しん)理(り)的(てき)なまた経(けい)済(ざい)的(てき)な難(なん)問(もん)がいっぱいだ。

• ปัญหานี้เต็มไปด้วยความยากลำบากทั้งทางด้านจิตใจและทางด้านเศรษฐกิจ

秘(ひ)密(みつ)をばくろするのは、心(しん)理(り)的(てき)に最(もっと)も効(こう)果(か)のある時(とき)である。

• ช่วงเวลาที่มีประสิทธิภาพทางจิตวิทยามากที่สุดในการเปิดเผยความลับคือตอนนั้น

彼(かれ)の記(き)憶(おく)喪(そう)失(しつ)は物(ぶつ)理(り)的(てき)な記(き)憶(おく)障(しょう)害(がい)というよりは心(しん)理(り)的(てき)な障(しょう)害(がい)である。

• อาการความจำเสื่อมของเขาเป็นความผิดปกติทางจิตใจมากกว่าจะเป็นความบกพร่องทางกายภาพ

ベンソンとホームズは人(じん)工(こう)受(じゅ)精(せい)が両(りょう)親(しん)に及(およ)ぼす心(しん)理(り)的(てき)影(えい)響(きょう)を分(ぶん)析(せき)した。

• เบนสันและโฮมส์ได้วิเคราะห์ผลกระทบทางจิตวิทยาของการทำเด็กหลอดแก้วที่มีต่อพ่อแม่

人(にん)間(げん)だれでも自(じ)分(ぶん)のしていることは何(なん)らかの重(じゅう)要(よう)性(せい)があると感(かん)じたい心(しん)理(り)的(てき)要(よう)求(きゅう)を持(も)っている。

• มนุษย์ทุกคนมีความต้องการทางจิตวิทยาที่อยากจะรู้สึกว่าสิ่งที่ตนเองกำลังทำอยู่นั้นมีความสำคัญบางอย่าง

彼(かれ)らはおそらく結(けっ)果(か)として多(おお)くの心(しん)理(り)的(てき)問(もん)題(だい)を抱(かか)えることになり、それは長(なが)い目(め)で見(み)ればもっと悪(わる)いことになるだろう。

• พวกเขาอาจจะประสบกับปัญหาทางจิตใจมากมายอันเป็นผลตามมา และในระยะยาวมันจะยิ่งแย่ลงกว่าเดิม

労(ろう)働(どう)は経(けい)済(ざい)面(めん)の利(り)益(えき)、つまり給(きゅう)料(りょう)を選(よ)るのに必(ひつ)要(よう)なだけでなく、社(しゃ)会(かい)的(てき)及(およ)び心(しん)理(り)的(てき)欲(よっ)求(きゅう)、つまり、社(しゃ)会(かい)の利(り)益(えき)のために何(なに)かをしているという感(かん)じを抱(いだ)くためにも、必(ひつ)要(よう)なのである。

• การทำงานไม่เพียงแต่จำเป็นต่อการได้รับผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจหรือก็คือเงินเดือนเท่านั้น แต่ยังจำเป็นต่อความต้องการทางสังคมและจิตใจด้วย นั่นคือเพื่อให้เกิดความรู้สึกว่าเรากำลังทำบางสิ่งบางอย่างเพื่อประโยชน์ของสังคม

ケモナーはスペイン語(ご)を学(まな)ぶ心(しん)理(り)的(てき)ハードルが高(たか)い。

• พวกคนรักสัตว์ (Kemono) มีอุปสรรคทางจิตใจที่สูงในการเรียนภาษาสเปน

60年(ねん)以(い)上(じょう)にわたり、田(た)中(なか)氏(し)は世(せ)界(かい)初(はつ)の原(げん)子(し)爆(ばく)弾(だん)の現(げん)実(じつ)を耐(た)えた身(しん)体(たい)的(てき)および心(しん)理(り)的(てき)なトラウマと格(かく)闘(とう)しながら、自(みずか)らの経(けい)験(けん)を秘(ひ)めていました。しかし、将(しょう)来(らい)の世(せ)代(だい)が大(たい)量(りょう)兵(へい)器(き)がもたらす計(はか)り知(し)れない危(き)険(けん)を理(り)解(かい)することを願(ねが)い、最(さい)終(しゅう)的(てき)には自(じ)身(しん)の物語(ものがたり)を共(きょう)有(ゆう)し始(はじ)めました。受(じゅ)賞(しょう)歴(れき)のあるアーティストとして、田(た)中(なか)氏(し)は自(じ)身(しん)の芸(げい)術(じゅつ)を通(つう)じて広(ひろ)島(しま)で起(お)こった悲(ひ)劇(げき)を象(しょう)徴(ちょう)し、平(へい)和(わ)のメッセージを広(ひろ)めています。

• เป็นเวลากว่า 60 ปีที่นายทานากะเก็บงำประสบการณ์ของตนเองไว้ พร้อมกับต่อสู้กับบาดแผลทางร่างกายและจิตใจจากการเผชิญกับความจริงของระเบิดปรมาณูลูกแรกของโลก อย่างไรก็ตาม ด้วยความปรารถนาที่จะให้คนรุ่นหลังเข้าใจถึงอันตรายที่ไม่อาจประมาณได้ของอาวุธที่มีอานุภาพทำลายล้างสูง ในที่สุดเขาก็เริ่มแบ่งปันเรื่องราวของตนเอง ในฐานะศิลปินเจ้าของรางวัล นายทานากะได้ใช้ศิลปะของเขาเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของโศกนาฏกรรมที่เกิดขึ้นในฮิโรชิมา และเผยแพร่ข้อความแห่งสันติภาพ