自(じ)覚(かく)

彼(かれ)は社(しゃ)会(かい)人(ひと)としての自(じ)覚(かく)に欠(か)ける。

• เขาขาดความตระหนักในฐานะคนทำงานในสังคม

自(じ)分(ぶん)たちの欠(けっ)点(てん)を自(じ)覚(かく)するべきです。

• คุณควรจะตระหนักถึงข้อบกพร่องของตัวเองครับ

彼(かれ)は事(じ)故(こ)の原(げん)因(いん)が自(じ)分(ぶん)にあると十(じゅう)分(ぶん)に自(じ)覚(かく)していた。

• เขารู้ตัวดีว่าสาเหตุของอุบัติเหตุนั้นมาจากตัวเขาเอง

女(おんな)として自(じ)覚(かく)なさ過(す)ぎて怖(こわ)い。

• น่ากลัวจังที่เธอไม่ค่อยมีความรู้สึกตัวในฐานะผู้หญิงเลย

自(じ)分(ぶん)の欠(けっ)点(てん)を自(じ)覚(かく)できる人(ひと)はほとんどいない。

• แทบไม่มีใครที่สามารถตระหนักถึงข้อเสียของตัวเองได้เลย

あなたは自(じ)分(ぶん)の責(せき)任(にん)を自(じ)覚(かく)しなければならない。

• คุณต้องตระหนักถึงความรับผิดชอบของตัวเอง

その問(もん)題(だい)の重(じゅう)要(よう)性(せい)を徹(てっ)底(てい)的(てき)に彼(かの)女(じょ)に自(じ)覚(かく)させなければなりません。

• ผมต้องทำให้เธอตระหนักถึงความสำคัญของปัญหานั้นอย่างถ่องแท้ครับ

なるべく考(かんが)えまいとは思(おも)っていたのだが、自(じ)覚(かく)をしてしまうと途(と)端(たん)に侘(わび)しいような気(き)持(も)ちにもなってくる。

• ผมพยายามที่จะไม่คิดถึงมันเท่าไหร่แล้ว แต่พอเริ่มรู้ตัวขึ้นมา ก็พลันรู้สึกเหงาหงอยขึ้นมาทันที

自(じ)覚(かく)症(しょう)状(じょう)はまったくない。

• ไม่มีอาการผิดปกติใดๆ เลย

教(きょう)育(いく)者(しゃ)であるともあろうものが、生(せい)徒(と)の前(まえ)で不(ふ)適(てき)切(せつ)な発(はつ)言(げん)をするのは自(じ)覚(かく)がない。

• คนที่เรียกตัวเองว่าเป็นนักการศึกษา กลับไม่มีความตระหนักเลยว่าการพูดจาไม่เหมาะสมต่อหน้าลูกศิษย์นั้นเป็นอย่างไร