わびしい

あなたがいなくなったら、この世(よ)は本(ほん)当(とう)に侘(わび)びしくなるわ。

• ถ้าไม่มีคุณ โลกใบนี้คงจะเงียบเหงาลงจริงๆ ค่ะ

なるべく考(かんが)えまいとは思(おも)っていたのだが、自(じ)覚(かく)をしてしまうと途(と)端(たん)に侘(わび)しいような気(き)持(も)ちにもなってくる。

• ผมพยายามที่จะไม่คิดถึงมันเท่าไหร่แล้ว แต่พอเริ่มรู้ตัวขึ้นมา ก็พลันรู้สึกเหงาหงอยขึ้นมาทันที

かれは今(いま)の境(きょう)遇(ぐう)を考(かんが)えて、理(り)想(そう)が現(げん)実(じつ)に触(ふ)れて次(し)第(だい)に崩(くず)れて行(い)く一(いっ)種(しゅ)のさびしさと侘(わび)しさとを痛(つう)切(せつ)に感(かん)じた。

• เมื่อเขานึกถึงสถานการณ์ในปัจจุบัน เขาก็รู้สึกถึงความเหงาและความอ้างว้างอย่างสุดซึ้ง เมื่ออุดมคติค่อยๆ สลายไปเมื่อต้องเผชิญกับความเป็นจริง