情(なさ)けない

ってゆーか、こうやってぐじぐじ考(かんが)えるのが情(なさ)けないんじゃないのか？

• จะว่าไป การที่มานั่งคิดฟุ้งซ่านแบบนี้มันไม่น่าสมเพชไปหน่อยเหรอ?

自(じ)分(ぶん)の行(こう)動(どう)を思(おも)い出(だ)すと情(なさ)けないよ。

• พอคิดถึงการกระทำของตัวเองแล้วมันน่าสมเพชจริงๆ

親(おや)として誠(まこと)に情(なさ)けない状(じょう)態(たい)にありました。

• ในฐานะพ่อแม่ ผมรู้สึกสมเพชตัวเองอย่างยิ่งครับ

そのような時(とき)逃(に)げるしか考(かんが)えていない日(に)本(ほん)国(こく)民(みん)は情(なさ)けない。

• ประชาชนชาวญี่ปุ่นที่คิดแต่จะหนีเอาตัวรอดในเวลาแบบนั้นช่างน่าสมเพช

なさけないの・・・ボディスラムくらいで、そんな死(し)にそうな声(こえ)、ださないでよ。

• น่าสมเพชจริง... แค่บอดี้สแลมอย่างเดียว อย่าทำเสียงเหมือนจะตายแบบนั้นสิ

こんなに努(ど)力(りょく)しても結(けっ)果(か)が出(で)ないなんて、情(なさ)けないものか。

• พยายามขนาดนี้แล้วแต่ผลลัพธ์ยังไม่ปรากฏ มันช่างน่าสมเพชจริงๆ นะ

彼(かれ)に限(かぎ)って、こんな簡(かん)単(たん)なルールさえ守(まも)れないなんて情(なさ)けない。

• ขนาดเขาแล้ว ยังไม่สามารถรักษาแม้แต่กฎง่ายๆ แบบนี้ได้ ช่างน่าสมเพชจริงๆ

大(だい)学(がく)教(きょう)授(じゅ)であるともあろうものが、講(こう)義(ぎ)で寝(ね)ているとは情(なさ)けない。

• น่าสมเพชจริง ๆ ที่คนที่เป็นถึงศาสตราจารย์มหาวิทยาลัยกลับมานอนหลับในคลาสเรียน

親(しん)戚(せき)の家(いえ)で冷(ひ)や飯(めし)を食(く)っているだけの生(せい)活(かつ)は、自(じ)分(ぶん)でも情(なさ)けなく感(かん)じていた。

• ผมรู้สึกสมเพชตัวเองที่ใช้ชีวิตไปวันๆ ด้วยการกินข้าวเย็นชืดอยู่ที่บ้านญาติ

こんなに頑(がん)張(ば)ってくれているのに、応(おう)援(えん)の言(こと)葉(ば)もかけずにいるなんて、情(なさ)けないものか。

• ทั้งที่เขาพยายามกันขนาดนี้ แต่ผมกลับไม่แม้แต่จะเอ่ยคำให้กำลังใจเลย ช่างน่าสมเพชจริงๆ