柳(やなぎ)

柳(やなぎ)の枝(えだ)に雪(ゆき)折(お)れなし。

• กิ่งหลิวไม่หักเพราะหิมะ

柳(やなぎ)の下(した)の泥鰌(どじょう)。

• ปลาไหลใต้ต้นหลิว

いつも柳(やなぎ)の下(した)に泥鰌(どじょう)は居(い)らぬ。

• ใต้ต้นหลิวไม่ได้มีปลาโลชอยู่เสมอไป

川(かわ)岸(ぎし)で柳(やなぎ)が風(かぜ)に揺(ゆ)れている。

• ต้นหลิวไหวเอนไปตามลมที่ริมฝั่งแม่น้ำ

ゆさゆさと風(かぜ)に揺(ゆ)れる柳(やなぎ)の枝(えだ)が詩(し)的(てき)な雰(ふん)囲(い)気(き)を醸(かも)し出(だ)していた。

• กิ่งหลิวที่แกว่งไกวไปมาตามสายลมสร้างบรรยากาศที่ดูราวกับบทกวี

春(はる)の陽(ひ)だまりに咲(さ)き誇(ほこ)る桜(さくら)と、風(かぜ)に揺(ゆ)れる柳(やなぎ)の緑(みどり)が織(お)りなす風(ふう)景(けい)は、まさに柳(りゅう)緑(りょく)花(か)紅(こう)でした。

• ทัศนียภาพที่เกิดจากดอกซากุระที่บานสะพรั่งท่ามกลางแสงแดดอันอบอุ่นในฤดูใบไม้ผลิ ผสมผสานกับสีเขียวของต้นหลิวที่พริ้วไหวไปตามลมนั้น ช่างเป็นภาพที่งดงามราวกับดอกไม้สีแดงสดและใบไม้สีเขียวขจีอย่างแท้จริงครับ

夜(や)半(はん)、月(つき)の光(ひかり)が一(いち)川(かわ)の蘆(あし)と柳(やなぎ)とに溢(あふ)れた時(とき)、川(かわ)の水(みず)と微(び)風(ふう)とは静(せい)に囁(ささや)き交(かわ)しながら、橋(はし)の下(した)の尾(お)生(ぶ)の死(し)骸(がい)を、やさしく海(うみ)の方(ほう)へ運(はこ)んで行(い)った。が、尾(お)生(ぶ)の魂(たましい)は、寂(さび)しい天(てん)心(しん)の月(つき)の光(ひかり)に、思(おも)い憧(あこが)れたせいかも知(し)れない。ひそかに死(し)骸(がい)を抜(ぬ)け出(だ)すと、ほのかに明(あか)るんだ空(そら)の向(むこ)うへ、まるで水(みず)の匂(におい)や藻(も)の匂(におい)が音(おと)もなく川(かわ)から立(た)ち昇(のぼ)るように、うらうらと高(たか)く昇(のぼ)ってしまった。

• กลางดึก เมื่อแสงจันทร์อาบไล้ไปทั่วกออ้อและต้นหลิวริมแม่น้ำ สายน้ำและสายลมเอื่อยต่างกระซิบกระซาบกันอย่างเงียบเชียบ พร้อมกับพัดพาซากของโอบิโนะใต้สะพานให้ลอยไปสู่ทะเลอย่างแผ่วเบา ทว่า วิญญาณของโอบิโนะอาจเป็นเพราะเฝ้าคะนึงหาแสงจันทร์อันอ้างว้างบนฟากฟ้า จึงได้ลอบออกจากร่างที่ไร้วิญญาณ แล้วลอยสูงขึ้นไปสู่ฟากฟ้าที่สว่างรำไร ราวกับกลิ่นอายของน้ำและสาหร่ายที่ลอยละล่องขึ้นจากแม่น้ำโดยไร้ซึ่งสุ้มเสียง

春(はる)の訪(おとず)れとともに、柳(やなぎ)の木(き)の枝(えだ)が揺(ゆ)れ、花(はな)々(ばな)が咲(さ)き誇(ほこ)る景色(けしき)は、まさに柳(りゅう)暗(あん)花(か)明(めい)と呼(よ)ぶにふさわしい美(うつく)しさだ。

• With the arrival of spring, the sight of willow branches swaying and flowers blooming in full glory is a beauty truly worthy of being called the splendor of willow shadows and flower light.