滅(ほろ)びる

それは御(み)子(こ)を信(しん)じるものが、一(ひと)人(り)として滅(ほろ)びることなく、永(えい)遠(えん)の命(いのち)を持(も)つためである。

• นั่นก็เพื่อให้บรรดาผู้ที่เชื่อในพระบุตรจะไม่ต้องพินาศเลยแม้แต่คนเดียว แต่จะมีชีวิตนิรันดร์

剣(けん)を取(と)る者(もの)は皆(みな)剣(けん)で滅(ほろ)びる。

• ผู้ที่ถือดาบทุกคนจะพินาศด้วยดาบ

肉(にく)体(たい)は滅(ほろ)びるが霊(れい)魂(こん)は不(ふ)滅(めつ)である。

• ร่างกายย่อมดับสูญ แต่ดวงวิญญาณนั้นเป็นอมตะ

滅(ほろ)びに至(いた)る門(もん)は大(おお)きく、その道(みち)は広(ひろ)い。

• ประตูที่นำไปสู่ความพินาศนั้นใหญ่โต และหนทางนั้นก็กว้างขวาง

ローマ人(ひと)は自(じ)分(ぶん)たちの帝(てい)国(こく)が滅(ほろ)びることを望(のぞ)まなかった。しかしそれは滅(ほろ)びてしまった。

• ชาวโรมันไม่ได้ปรารถนาให้จักรวรรดิของตนล่มสลาย แต่ทว่ามันก็ล่มสลายลงจนได้

私(わたし)たちは兄(きょう)弟(だい)として共(とも)に生(い)きることを知(し)らなければならない。さもなくば、愚(おろ)か者(もの)として共(とも)に滅(ほろ)びるであろう。

• เราต้องรู้ว่าเราต้องอยู่ร่วมกันในฐานะพี่น้อง มิฉะนั้น เราจะพินาศไปด้วยกันในฐานะคนโง่เขลา

この儘(まま)では誰(だれ)もが、永(えい)遠(えん)の滅(ほろ)びを免(まぬか)れないことになります。

• หากปล่อยไว้แบบนี้ ทุกคนจะไม่สามารถหลีกเลี่ยงความพินาศชั่วนิรันดร์ได้ครับ

剣(けん)を取(と)るものは皆(みな)、剣(けん)で滅(ほろ)びる。

• ทุกคนที่หยิบดาบขึ้นมา จะต้องพินาศด้วยดาบ

祇(ぎ)園(おん)精(しょう)舎(じゃ)の鐘(かね)の聲(こえ)、諸(しょ)行(ぎょう)無(む)常(じょう)の響(ひびき)あり。沙(さ)羅(ら)雙(そう)樹(じゅ)の花(はな)の色(いろ)、盛(じょう)者(しゃ)必(ひっ)衰(すい)の理(り)をあらはす。驕(おご)れる人(ひと)も久(ひさ)しからず、唯(ただ)春(はる)の夜(よる)の夢(ゆめ)の如(ごと)し。猛(もう)き者(しゃ)もつひには滅(ほろ)びぬ、偏(ひとえ)に風(かぜ)の前(まえ)の塵(ちり)に同(おな)じ。

• เสียงระฆังแห่งวัดกิออนแสดงให้เห็นถึงความไม่เที่ยงของสรรพสิ่ง สีของดอกสาระในป่าแสดงให้เห็นถึงสัจธรรมที่ว่าผู้รุ่งเรืองย่อมต้องเสื่อมถอย ผู้ที่ทะนงตนย่อมไม่อาจครองอำนาจได้นาน เปรียบเสมือนความฝันในคืนฤดูใบไม้ผลิ ผู้ที่แข็งแกร่งในที่สุดก็ต้องพินาศไป ไม่ต่างอะไรกับธุลีที่ปลิวไปตามลม