おごる

驕(おご)れる者(もの)は久(ひさ)しからず。

• ผู้ที่ลำพองใจย่อมไม่อาจครองอำนาจได้นาน

驕(おご)る平(へい)家(け)は久(ひさ)しからず。

• ตระกูลเฮเกะที่โอหังนั้นย่อมไม่อาจยืนยงอยู่ได้นาน

君(きみ)の実(じつ)力(りょく)なら楽(らく)勝(しょう)だとは思(おも)うが、それに驕(おご)らず、まずはクラスのみんなと切(せっ)磋(さ)琢(たく)磨(ま)していって欲(ほ)しい。

• ฉันคิดว่าด้วยความสามารถของเธอคงจะชนะได้อย่างง่ายดาย แต่ก็อย่าได้ลำพองใจไปล่ะ ฉันอยากให้เธอเริ่มจากการฝึกฝนและลับฝีมือไปพร้อมๆ กับเพื่อนทุกคนในห้องก่อน

彼(かれ)は謙(けん)虚(きょ)な性(せい)格(かく)であるゆえに、成(せい)功(こう)しても驕(おご)ることがない。

• เพราะเขาเป็นคนที่มีนิสัยอ่อนน้อมถ่อมตน ต่อให้ประสบความสำเร็จเขาก็จะไม่โอหัง

祇(ぎ)園(おん)精(しょう)舎(じゃ)の鐘(かね)の聲(こえ)、諸(しょ)行(ぎょう)無(む)常(じょう)の響(ひびき)あり。沙(さ)羅(ら)雙(そう)樹(じゅ)の花(はな)の色(いろ)、盛(じょう)者(しゃ)必(ひっ)衰(すい)の理(り)をあらはす。驕(おご)れる人(ひと)も久(ひさ)しからず、唯(ただ)春(はる)の夜(よる)の夢(ゆめ)の如(ごと)し。猛(もう)き者(しゃ)もつひには滅(ほろ)びぬ、偏(ひとえ)に風(かぜ)の前(まえ)の塵(ちり)に同(おな)じ。

• เสียงระฆังแห่งวัดกิออนแสดงให้เห็นถึงความไม่เที่ยงของสรรพสิ่ง สีของดอกสาระในป่าแสดงให้เห็นถึงสัจธรรมที่ว่าผู้รุ่งเรืองย่อมต้องเสื่อมถอย ผู้ที่ทะนงตนย่อมไม่อาจครองอำนาจได้นาน เปรียบเสมือนความฝันในคืนฤดูใบไม้ผลิ ผู้ที่แข็งแกร่งในที่สุดก็ต้องพินาศไป ไม่ต่างอะไรกับธุลีที่ปลิวไปตามลม