主(しゅ)語(ご)

英(えい)語(ご)の文(ぶん)構(こう)造(ぞう)は大(たい)抵(てい)、主(しゅ)語(ご)、動(どう)詞(し)、目(もく)的(てき)語(ご)／補(ほ)語(ご)だ。

• โครงสร้างประโยคภาษาอังกฤษส่วนใหญ่ประกอบด้วย ประธาน กริยา และกรรมหรือส่วนเติมเต็ม

文(ぶん)には普(ふ)通(つう)、主(しゅ)語(ご)と動(どう)詞(し)がある。

• โดยปกติแล้ว ประโยคจะมีประธานและกริยา

動(どう)詞(し)は述(じゅつ)語(ご)動(どう)詞(し)のことです。述(じゅつ)語(ご)動(どう)詞(し)は、主(しゅ)語(ご)や表(あらわ)す時(とき)によって形(かたち)を変(か)えます。

• คำกริยาหมายถึงกริยาที่เป็นภาคแสดงครับ ภาคแสดงจะเปลี่ยนรูปไปตามประธานและกาลเวลาที่แสดงครับ

これらはどちらも“意(い)志(し)未(み)来(らい)”と呼(よ)ばれるもので、主(しゅ)語(ご)の意(い)図(と)が含(ふく)まれています。

• ทั้งสองอย่างนี้เรียกว่า “อนาคตเชิงเจตนา” ซึ่งรวมถึงความตั้งใจของประธานไว้ด้วยครับ

彼(か)の文(ぶん)章(しょう)は、冗(じょう)長(ちょう)だの、主(しゅ)語(ご)が不(ふ)明(めい)だの、読(よ)みにくい。

• งานเขียนของเขาอ่านยาก ทั้งเรื่องที่เยิ่นเย้อบ้าง เรื่องที่ระบุประธานไม่ชัดเจนบ้าง

主(しゅ)語(ご)が口(こう)語(ご)から頻(ひん)繁(ぱん)に抜(ぬ)けるのは、日(に)本(ほん)語(ご)の特(とく)徴(ちょう)だ。

• การที่ประธานมักจะถูกละไว้ในการพูดเป็นลักษณะเฉพาะของภาษาญี่ปุ่น

これもわたしの場(ば)合(あい)ですが、面(めん)とむかって顔(かお)と顔(かお)を合(あ)わせて話(はな)す場(ば)合(あい)には、主(しゅ)語(ご)や助(じょ)詞(し)など省(しょう)略(りゃく)していることが多(おお)いですね。

• นี่ก็เป็นกรณีของฉันเหมือนกันนะคะ เวลาที่พูดคุยกันแบบต่อหน้าแบบเห็นหน้ากันตรงๆ มักจะมีการละประธานหรือคำช่วยไว้บ่อยๆ ค่ะ

英(えい)語(ご)の文(ぶん)を理(り)解(かい)するには、「主(しゅ)語(ご)」と「動(どう)詞(し)」そして、その後(ご)に来(く)る「目(もく)的(てき)語(ご)」にあたる単(たん)語(ご)または文(ぶん)の部(ぶ)分(ぶん)をはっきりさせなければなりません。まず、「誰(だれ)が」「何(なに)を」「どのようにしたか」を理(り)解(かい)する必(ひつ)要(よう)があります。

• ในการทำความเข้าใจประโยคภาษาอังกฤษ คุณต้องระบุให้ชัดเจนว่าส่วนไหนคือ 'ประธาน' 'กริยา' และคำหรือส่วนของประโยคที่ทำหน้าที่เป็น 'กรรม' ที่ตามมาหลังจากนั้น ก่อนอื่น คุณจำเป็นต้องเข้าใจว่า 'ใคร' 'อะไร' และ 'ทำอย่างไร' ครับ