文(ぶん)脈(みゃく)

言(こと)葉(ば)の意(い)味(み)は文(ぶん)脈(みゃく)によって変(か)わりうる。

• ความหมายของคำสามารถเปลี่ยนแปลงได้ตามบริบท

単(たん)語(ご)の意(い)味(み)はそれが使(つか)われている文(ぶん)脈(みゃく)で決(き)まる。

• ความหมายของคำจะถูกกำหนดโดยบริบทที่คำนั้นถูกนำมาใช้

特(とく)定(てい)の文(ぶん)脈(みゃく)でどんな語(ご)を使(つか)うべきか知(し)っている人(ひと)は語(かたり)の有(ゆう)効(こう)な使(し)用(よう)者(しゃ)である。

• คนที่รู้ว่าควรใช้คำไหนในบริบทใดคือผู้ที่ใช้ภาษาได้อย่างมีประสิทธิภาพ

中(ちゅう)国(ごく)語(ご)においては「テンス」を表(あらわ)す場(ば)合(あい)には上(じょう)述(じゅつ)のように「助(じょ)詞(し)」か「時(とき)を表(あらわ)す語(ご)」または文(ぶん)脈(みゃく)によるものが多(おお)い。

• ในภาษาจีน เมื่อต้องการแสดง "tense" มักจะใช้ "คำช่วย" ตามที่กล่าวไว้ข้างต้น หรือใช้ "คำที่บอกเวลา" หรือขึ้นอยู่กับบริบทครับ

日(に)本(ほん)文(ぶん)化(か)の文(ぶん)脈(みゃく)の中(なか)では当(とう)然(ぜん)と思(おも)われる微笑(ほほえ)みも、外(がい)国(こく)人(じん)の間(あいだ)では、不(ぶ)気(き)味(み)な笑(わら)いとして多(おお)くの混(こん)乱(らん)を生(う)み、また悪(あく)評(ひょう)が高(たか)い。

• รอยยิ้มที่อาจดูเป็นเรื่องปกติในบริบทของวัฒนธรรมญี่ปุ่น กลับสร้างความสับสนอย่างมากในหมู่ชาวต่างชาติ เพราะถูกมองว่าเป็นรอยยิ้มที่น่าขนลุก และยังมีชื่อเสียงในทางที่ไม่ดีอีกด้วย

この言(こと)葉(ば)の意(い)味(み)は、文(ぶん)脈(みゃく)から推(すい)測(そく)するだけで理(り)解(かい)できます。

• ความหมายของคำนี้สามารถเข้าใจได้เพียงแค่คาดเดาจากบริบทครับ

校(こう)正(せい)中(ちゅう)に削(さく)除(じょ)された部(ぶ)分(ぶん)を、元(もと)の文(ぶん)脈(みゃく)で活(い)かす必(ひつ)要(よう)があります。

• จำเป็นต้องนำส่วนที่ถูกลบออกในระหว่างการพิสูจน์อักษรกลับมาใช้ในบริบทเดิมครับ

同(どう)名(めい)の言(こと)葉(ば)は、文(ぶん)脈(みゃく)によって意(い)味(み)が変(か)わるため注(ちゅう)意(い)が必(ひつ)要(よう)です。

• ต้องระวังเนื่องจากคำที่มีชื่อเหมือนกันจะมีความหมายเปลี่ยนไปตามบริบทครับ

確(たし)かにこの言(こと)葉(ば)の意(い)味(み)は複(ふく)雑(ざつ)ですが、文(ぶん)脈(みゃく)によっては非(ひ)常(じょう)に有(ゆう)効(こう)です。

• แน่นอนว่าความหมายของคำนี้มีความซับซ้อน แต่ในบางบริบทมันก็มีประโยชน์มากครับ

彼(か)の研(けん)究(きゅう)は、歴(れき)史(し)的(てき)文(ぶん)脈(みゃく)にわたって分(ぶん)析(せき)され、現(げん)代(だい)社(しゃ)会(かい)への示(し)唆(さ)を与(あた)えています。

• งานวิจัยของเขาได้รับการวิเคราะห์ผ่านบริบททางประวัติศาสตร์ และให้ข้อเสนอแนะต่อสังคมสมัยใหม่ครับ