おやじ

親父(おやじ)はじっと私(わたし)の顔(かお)を見(み)た。

• พ่อจ้องมองหน้าผมเขม็ง

彼(かれ)は親父(おやじ)の後(あと)を継(つ)いだ。

• เขาได้สืบทอดกิจการต่อจากพ่อของเขา

彼(かれ)は親父(おやじ)とそっくりだ。

• เขาหน้าตาเหมือนพ่อของเขาเปี๊ยบเลย

彼(かれ)はおやじにそっくりだ。

• เขาหน้าตาเหมือนพ่อเปี๊ยบเลย

おやじは合(あい)間(ま)合(あい)間(ま)に庭(にわ)いじりをする。

• พ่อจะทำสวนเป็นพักๆ ระหว่างวัน

うちでは父(ちち)のことを「おやじさん」と言(い)います。

• ที่บ้านของผมเรียกพ่อว่า "โอยาจิซัง" ครับ

君(きみ)の主(しゅ)張(ちょう)は、ぼくの頑(がん)固(こ)親父(おやじ)のと同(おな)じく納(なっ)得(とく)できない。

• ข้อโต้แย้งของคุณฟังไม่ขึ้นเลย เหมือนกับพ่อที่หัวรั้นของผมเลย

「親父(おやじ)これって・・・真(しん)剣(けん)？」「当(あ)たり前(まえ)だろう、決(けっ)闘(とう)なのだからな」

• “พ่อครับ นี่คือ... เอาจริงเหรอครับ?” “ก็แน่สิ ก็มันคือการดวลกันนี่นา”

このようにして、親父(おやじ)は過(か)労(ろう)のため、恐(おそ)ろしいものではなくなっている。

• ด้วยเหตุนี้ พ่อจึงไม่ได้เป็นคนที่น่ากลัวอีกต่อไปเพราะทำงานหนักเกินไป

都(と)市(し)の親父(おやじ)は、会(かい)社(しゃ)で８時(じ)間(かん)、それに毎(まい)朝(あさ)毎(まい)夕(ゆう)、会(かい)社(しゃ)への行(い)き帰(かえ)りに満(まん)員(いん)電(でん)車(しゃ)の中(なか)でさらに２時(じ)間(かん)過(す)ごさなければならない。

• คุณพ่อในเมืองต้องทำงานที่บริษัท 8 ชั่วโมง และยังต้องใช้เวลาอีก 2 ชั่วโมงบนรถไฟที่อัดแน่นไปด้วยผู้คนระหว่างการเดินทางไปและกลับจากบริษัทในทุกเช้าและเย็นด้วย