行(ゆ)き帰(かえ)り

最(さい)初(しょ)は別(べつ)々(べつ)だったんですがある日(ひ)一(いっ)緒(しょ)行(い)き帰(かえ)りするようになりました。

• ตอนแรกเราแยกกันไปครับ แต่มีอยู่วันหนึ่งเราก็เริ่มเดินทางไปกลับด้วยกันครับ

都(と)市(し)の親父(おやじ)は、会(かい)社(しゃ)で８時(じ)間(かん)、それに毎(まい)朝(あさ)毎(まい)夕(ゆう)、会(かい)社(しゃ)への行(い)き帰(かえ)りに満(まん)員(いん)電(でん)車(しゃ)の中(なか)でさらに２時(じ)間(かん)過(す)ごさなければならない。

• คุณพ่อในเมืองต้องทำงานที่บริษัท 8 ชั่วโมง และยังต้องใช้เวลาอีก 2 ชั่วโมงบนรถไฟที่อัดแน่นไปด้วยผู้คนระหว่างการเดินทางไปและกลับจากบริษัทในทุกเช้าและเย็นด้วย