余(よ)裕(ゆう)

疲(つか)れて余(よ)裕(ゆう)なくなってイライラしてるんだと思(おも)う。ちょっと休(きゅう)憩(けい)してくる。

• ฉันคิดว่าตัวเองคงจะเหนื่อยจนไม่มีสมาธิแล้วก็เลยหงุดหงิดน่ะ ขอตัวไปพักสักหน่อยนะ

仕(し)事(ごと)中(ちゅう)の他(た)者(しゃ)のミスにも判(はん)断(だん)せず対(たい)応(おう)することで、心(こころ)の余(よ)裕(ゆう)が生(う)まれます。

• การไม่ตัดสินความผิดพลาดของผู้อื่นในขณะทำงานและรับมือกับมัน จะช่วยให้คุณมีจิตใจที่สงบและผ่อนคลายมากขึ้นครับ

最(さい)近(きん)は時(じ)間(かん)に余(よ)裕(ゆう)ができたので、少(すこ)し自(じ)分(ぶん)の趣(しゅ)味(み)に使(つか)う時(じ)間(かん)を増(ふ)やしています。

• ช่วงนี้พอเริ่มมีเวลาว่างมากขึ้น ผมก็เลยเพิ่มเวลาสำหรับงานอดิเรกของตัวเองขึ้นมานิดหน่อยครับ

余(よ)裕(ゆう)でこなせると高(こう)を括(くく)っていた業(ぎょう)務(む)だったが、思(おも)ったより忙(いそが)しくて驚(おどろ)いている。

• งานที่ผมเคยประมาทไว้ว่าน่าจะจัดการได้อย่างสบายๆ แต่ตอนนี้กำลังตกใจเพราะมันยุ่งกว่าที่คิดไว้ครับ

返(へん)信(しん)が遅(おそ)くなってごめんね。先(せん)週(しゅう)はバタバタしてて、返(へん)信(しん)を書(か)く心(こころ)の余(よ)裕(ゆう)がなかったの。

• ขอโทษทีนะที่ตอบช้า พอดีเมื่ออาทิตย์ที่แล้วยุ่งวุ่นวายมาก จนไม่มีแก่ใจจะมานั่งเขียนตอบเลย

「よし、7人(にん)だからトムに7等(とう)分(ぶん)してもらおう」「なんで俺(おれ)？ 7等(とう)分(ぶん)とか無(む)理(り)に決(き)まってんじゃん」「お前(まえ)数(すう)学(がっ)科(か)だろ？ 1桁(けた)の自(し)然(ぜん)数(すう)くらい余(よ)裕(ゆう)じゃねえの？」「数(すう)学(がく)科(か)でケーキの切(き)り分(わ)け方(かた)とか習(なら)わねえし」

• “เอาละ มีกัน 7 คน งั้นให้ทอมเป็นคนแบ่งเป็น 7 ส่วนแล้วกัน” “ทำไมต้องเป็นฉันล่ะ? แบ่งเป็น 7 ส่วนน่ะมันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว” “ก็นายเรียนเอกคณิตศาสตร์ไม่ใช่เหรอ? เลขจำนวนเต็มหลักเดียวแค่นี้น่าจะสบายๆ เลยไม่ใช่หรือไง” “คนเรียนเอกคณิตศาสตร์เขาไม่ได้เรียนวิธีหั่นเค้กกันหรอกนะ”