世(せ)俗(ぞく)的(てき)

幸(こう)福(ふく)と言(い)うものを世(せ)俗(ぞく)的(てき)な成(せい)功(こう)と言(い)う点(てん)から考(かんが)えるのは間(ま)違(ちが)っていた。

• การพิจารณาความสุขในแง่ของความสำเร็จทางโลกนั้นเป็นสิ่งที่ผิด

彼(かれ)は世(せ)俗(ぞく)的(てき)な成(せい)功(こう)には無(む)関(かん)心(しん)だ。

• เขาไม่สนใจเรื่องความสำเร็จทางโลก

彼(かれ)は世(せ)俗(ぞく)的(てき)な煩(ぼん)悩(のう)を捨(す)て、閑(かん)雲(うん)野(や)鶴(かく)の生(い)き方(かた)を選(えら)んだそうです。

• ได้ยินมาว่าเขาละทิ้งกิเลสทางโลก แล้วเลือกใช้ชีวิตอย่างสงบและเป็นอิสระเหมือนเมฆบนฟ้าและนกในป่าครับ

彼(かれ)は世(せ)俗(ぞく)的(てき)な欲(よく)望(ぼう)から解(かい)放(ほう)され、心(こころ)の平(へい)安(あん)を得(え)て真(しん)の快(かい)楽(らく)を味(あじ)わった。

• เขาได้รับการปลดปล่อยจากความปรารถนาทางโลก ได้รับความสงบทางใจ และได้ลิ้มรสความสุขที่แท้จริง

彼(かれ)の師(し)は一(いっ)生(しょう)不(ふ)犯(ぼん)を破(やぶ)り、世(せ)俗(ぞく)的(てき)な欲(よく)望(ぼう)に溺(おぼ)れてしまったと聞(き)きました。

• ผมได้ยินมาว่าอาจารย์ของเขาไม่เคยละเมิดศีลเลยตลอดชีวิต แต่กลับมาลุ่มหลงในกิเลสตัณหาทางโลกเสียแล้ว

彼(かれ)は世(せ)俗(ぞく)的(てき)な欲(よく)望(ぼう)から完(かん)全(ぜん)に離(はな)れ、まるで**枯(こ)木(ぼく)死(し)灰(かい)**の如(ごと)く静(せい)謐(ひつ)な生(せい)活(かつ)を送(おく)っていた。

• เขาตัดขาดจากกิเลสตัณหาทางโลกอย่างสิ้นเชิง และใช้ชีวิตอย่างสงบเงียบราวกับต้นไม้ที่เหี่ยวเฉาและเถ้าถ่านที่มอดดับ

過(か)去(こ)の栄(えい)光(こう)に囚(とら)われず、世(せ)俗(ぞく)的(てき)な欲(よく)望(ぼう)を捨(す)てて世(よ)を去(さ)り、自(し)然(ぜん)の中(なか)で生(い)きることを選(えら)んだ哲(てつ)学(がく)者(しゃ)は、多(おお)くの人(ひと)々(びと)に影(えい)響(きょう)を与(あた)えました。

• นักปรัชญาผู้ซึ่งไม่ยึดติดกับความรุ่งโรจน์ในอดีต ละทิ้งความปรารถนาทางโลก และเลือกที่จะจากโลกนี้ไปเพื่อใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางธรรมชาติ ได้สร้างแรงบันดาลใจให้กับผู้คนมากมาย