口(くち)を開(ひら)く

私(わたし)は口(くち)を開(ひら)くとすぐに彼(かの)女(じょ)が私(わたし)をさえぎった。

• พอฉันเริ่มจะอ้าปากพูด เธอก็ขัดจังหวะฉันทันที

そしてついに口(くち)を開(ひら)いた。

• แล้วในที่สุดเขาก็เริ่มพูดออกมา

彼(かれ)は口(くち)を開(ひら)くと必(かなら)ず何(なに)かしら不(ふ)満(まん)を言(い)う。

• พอเขาอ้าปากเมื่อไหร่ เขาก็ต้องพูดอะไรบางอย่างที่ไม่พอใจออกมาทุกที

彼(かの)女(じょ)はあまりしゃべらないが、いったん口(くち)を開(ひら)くと弁(べん)が立(た)つ。

• เธอไม่ค่อยพูดเท่าไหร่ แต่พอได้เริ่มพูดขึ้นมาเมื่อไหร่ก็พูดเก่งมาก

不(ふ)適(てき)当(とう)な時(とき)に、口(くち)を開(ひら)いては私(わたし)は自(じ)分(ぶん)自(じ)身(しん)と自(じ)分(ぶん)の親(した)しい友(とも)達(だち)をいつも危(き)険(けん)な立(たち)場(ば)においている。

• เวลาที่ฉันพูดไม่ถูกกาลเทศะ ฉันมักจะทำให้ตัวเองและเพื่อนสนิทต้องตกอยู่ในสถานการณ์ที่อันตรายอยู่เสมอ

ほっかりと大(おお)きな口(くち)を開(あ)けて、水(みず)を飲(の)んだ。

• เขาอ้าปากกว้างแล้วดื่มน้ำลงไป

驚(おどろ)いた拍(ひょう)子(し)に、彼(かれ)はぱかっと口(ぐち)を開(あ)けてしまった。

• ด้วยความตกใจ เขาจึงเผลออ้าปากค้างออกมา

驚(おどろ)いた顔(かお)で、彼(かの)女(じょ)は**ポッカリ**と口(くち)を開(あ)けた。

• เธออ้าปากค้างด้วยความตกใจ

田(た)中(なか)さんは、質(しつ)問(もん)されても、口(くち)を開(ひら)くことさえしないで黙(だま)っていた。

• แม้จะถูกถาม คุณทานากะก็ไม่แม้แต่จะอ้าปากและยังคงเงียบอยู่

彼(かれ)は寡(か)黙(もく)で、ほとんど口(くち)を開(ひら)かないが、時(とき)々(どき)ポツリと意(い)味(み)深(しん)なことを言(い)う。

• เขาเป็นคนเงียบขรึมและแทบจะไม่ค่อยพูดอะไรเลย แต่บางครั้งก็พูดอะไรที่มีความหมายลึกซึ้งออกมาสั้นๆ