作(さく)者(しゃ)

その小(しょう)説(せつ)の作(さく)者(しゃ)は誰(だれ)でしょうか。

• ใครเป็นผู้เขียนนวนิยายเรื่องนั้นครับ

この小(しょう)説(せつ)の作(さく)者(しゃ)は誰(だれ)ですか。

• ใครเป็นผู้เขียนนิยายเรื่องนี้ครับ

この小(しょう)説(せつ)の作(さく)者(しゃ)はだれだと思(おも)いますか。

• คุณคิดว่าใครเป็นคนเขียนนิยายเรื่องนี้ครับ

作(さく)者(しゃ)は恋(こい)人(びと)に対(たい)する情(じょう)熱(ねつ)を表(ひょう)現(げん)している。

• ผู้เขียนกำลังแสดงออกถึงความหลงใหลที่มีต่อคนรัก

この文(ぶん)章(しょう)は作(さく)者(しゃ)の気(き)持(も)ちを的(てき)確(かく)に表(ひょう)現(げん)している。

• ข้อความนี้ถ่ายทอดความรู้สึกของผู้เขียนได้อย่างแม่นยำ

作(さく)者(しゃ)の真(しん)の意(い)志(し)を知(し)るためには行(ぎょう)間(かん)を読(よ)まなければならない。

• หากต้องการจะรู้ถึงเจตนาที่แท้จริงของผู้เขียน ก็จำเป็นต้องอ่านระหว่างบรรทัด

作(さく)者(しゃ)がこの本(ほん)の最(さい)後(ご)の章(しょう)でひょっこり登(とう)場(じょう)した人(じん)物(ぶつ)に罪(つみ)を着(き)せました。

• ผู้เขียนได้โยนความผิดให้กับตัวละครที่จู่ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นมาในบทสุดท้ายของหนังสือเล่มนี้ครับ

意(い)識(しき)していようがいまいが、私(わたし)たちが読(どく)書(しょ)のたびに行(おこな)うことが一(ひと)つある、それは私(わたし)たちがその作(さく)者(しゃ)の個(こ)性(せい)に接(せっ)触(しょく)することである。

• ไม่ว่าเราจะรู้ตัวหรือไม่ก็ตาม มีสิ่งหนึ่งที่เราทำทุกครั้งที่อ่านหนังสือ นั่นคือการที่เราได้สัมผัสกับตัวตนของผู้เขียน

この絵(え)の作(さく)者(しゃ)は不(ふ)詳(しょう)です。

• ผู้เขียนภาพนี้ไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดครับ

この詩(し)集(しゅう)は作(さく)者(しゃ)の定(てい)本(ほん)だ。

• หนังสือรวมบทกวีเล่มนี้เป็นฉบับมาตรฐานของผู้เขียน