はかない

人(じん)生(せい)は儚(はかな)いよ、と人(ひと)は言(い)う。

• คนเรามักจะพูดกันว่า ชีวิตนั้นช่างเปราะบางเหลือเกิน

人(ひと)の人(じん)生(せい)は、はかないものだ。

• ชีวิตของคนเรานั้นช่างเปราะบางเหลือเกิน

人(じん)生(せい)は儚(はかな)いよ、とよく人(ひと)は言(い)う。

• คนเรามักจะพูดกันบ่อยๆ ว่าชีวิตนั้นช่างเปราะบาง

人(じん)生(せい)は、はかない夢(ゆめ)にすぎない。

• ชีวิตก็เป็นเพียงแค่ความฝันอันแสนสั้นเท่านั้น

私(わたし)たちの恋(こい)は、しゃぼん玉(だま)のようにはかなかった。

• ความรักของเราไม่ได้เปราะบางและเลือนหายไปง่ายเหมือนกับฟองสบู่

彼(かれ)の成(せい)功(こう)は、鏡(きょう)花(か)水(すい)月(げつ)のように儚(はかな)く、すぐに泡(あわ)と消(き)えた。

• ความสำเร็จของเขานั้นช่างเปราะบางราวกับภาพลวงตา และมลายหายไปเหมือนฟองสบู่ในทันที

世(よ)の中(なか)の儚(はかな)さを思(おも)わせるのは、無(む)常(じょう)の風(かぜ)が吹(ふ)き抜(ぬ)ける音(おと)。

• เสียงลมแห่งความไม่เที่ยงที่พัดผ่าน ทำให้ระลึกถึงความไม่จีรังของโลกใบนี้

この花(はな)は、生(せい)命(めい)の儚(はかな)さと美(うつく)しさの極(きわ)みを兼(か)ね備(そな)えている。

• ดอกไม้ชนิดนี้มีทั้งความเปราะบางของชีวิตและความงดงามอันสูงสุดรวมอยู่ด้วยกัน

あんなに儚(はかな)い命(いのち)だったとは、医(い)者(しゃ)も何(なに)も言(い)えなくなったそうだ。

• เห็นว่าแม้แต่หมอก็ยังพูดอะไรไม่ออก เพราะชีวิตนั้นช่างเปราะบางเหลือเกิน

世(よ)の中(なか)の富(とみ)や名(めい)声(せい)は、まるで黄(こう)粱(りょう)一(いっ)炊(すい)の如(ごと)く儚(はかな)いものだと悟(さと)った。

• ผมตระหนักได้ว่าความมั่งคั่งและชื่อเสียงในโลกนี้ช่างเปราะบางและว่างเปล่าราวกับความฝันเพียงชั่วข้ามคืน