夕(ゆう)暮(ぐ)れ

その校(こう)舎(しゃ)は夕(ゆう)暮(ぐ)れの中(なか)にきらきらと輝(かがや)いていた。

• อาคารเรียนหลังนั้นส่องประกายระยิบระยับท่ามกลางแสงยามเย็น

夕(ゆう)暮(ぐ)れが谷(たに)間(ま)に迫(せま)っていた。

• ยามเย็นกำลังคืบคลานเข้ามาในหุบเขา

或(ある)る夕(ゆう)暮(ぐれ)私(わたし)はこの丘(おか)の上(うえ)に立(た)ったことがある。

• มีเย็นวันหนึ่งที่ผมเคยมายืนอยู่บนเนินเขานี้

夕(ゆう)暮(ぐ)れ時(とき)になるとこの辺(へん)に人(ひと)々(びと)が集(あつ)まって来(く)る。

• พอถึงช่วงเวลาพลบค่ำ ผู้คนก็จะเริ่มมารวมตัวกันแถวนี้

アザラシは夜(よる)にいっそう頻(ひん)繁(ぱん)に浮(ふ)上(じょう)してくるのだから、熊(くま)がアザラシを呼(こ)吸(きゅう)孔(こう)のところで捕(つか)まえる可(か)能(のう)性(せい)は夕(ゆう)暮(ぐ)れ以(い)降(こう)により高(たか)くなるのである。

• เนื่องจากแมวน้ำจะขึ้นมาหายใจบ่อยขึ้นในช่วงกลางคืน ความเป็นไปได้ที่หมีจะจับแมวน้ำตรงช่องหายใจจึงมีสูงขึ้นหลังจากช่วงพลบค่ำเป็นต้นไป

物(もの)悲(がな)しい秋(あき)の夕(ゆう)暮(ぐ)れ。

• ยามเย็นในฤดูใบไม้ร่วงที่แสนเศร้าสร้อย

晩(ばん)夏(か)の夕(ゆう)暮(ぐ)れはさびしいです。

• ยามเย็นในช่วงปลายฤดูร้อนช่างดูเหงาเหลือเกินครับ

夏(なつ)の夕(ゆう)暮(ぐ)れ、蜩(かなかな)の声(こえ)が聞(き)こえてきます。

• ในยามเย็นของฤดูร้อน ได้ยินเสียงจักจั่นดังแว่วมาครับ

夏(なつ)の夕(ゆう)暮(ぐ)れ、セミの声(こえ)がじーじーと鳴(な)り響(ひび)いている。

• ในยามเย็นของฤดูร้อน เสียงจักจั่นดังระงมไปทั่ว

教(きょう)会(かい)の鐘(かね)が静(しず)かに鳴(な)らされ、夕(ゆう)暮(ぐ)れの街(まち)に響(ひび)き渡(わた)った。

• เสียงระฆังจากโบสถ์ดังขึ้นอย่างเงียบเชียบ และก้องกังวานไปทั่วเมืองในยามเย็น