風(ふう)習(しゅう)

その風(ふう)習(しゅう)はすたれつつある。

• ธรรมเนียมนั้นกำลังเริ่มเสื่อมความนิยมลง

時(じ)代(だい)が変(か)われば風(ふう)習(しゅう)も変(か)わる。

• เมื่อยุคสมัยเปลี่ยนไป ขนบธรรมเนียมก็เปลี่ยนตาม

その風(ふう)習(しゅう)は日(に)本(ほん)人(じん)には全(まった)く無(な)い。

• ธรรมเนียมนั้นไม่มีในคนญี่ปุ่นเลยแม้แต่นิดเดียว

彼(かの)女(じょ)は賢(けん)明(めい)にもそこの、風(ふう)習(しゅう)に従(したが)った。

• เธอฉลาดพอที่จะปฏิบัติตามธรรมเนียมของที่นั่น

この風(ふう)習(しゅう)の起(き)源(げん)は１２世(せい)紀(き)にさかのぼる。

• ต้นกำเนิดของธรรมเนียมนี้ย้อนกลับไปได้ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 12

そのような風(ふう)習(しゅう)は廃(はい)止(し)しなければならない。

• ต้องยกเลิกธรรมเนียมปฏิบัติเช่นนั้น

戦(せん)後(ご)、多(おお)くの外(がい)国(こく)の風(ふう)習(しゅう)が日(に)本(ほん)に持(も)ち込(こ)まれました。

• หลังสงคราม ประเพณีจากต่างประเทศจำนวนมากได้ถูกนำเข้ามาในญี่ปุ่นครับ

そのような風(ふう)習(しゅう)がいつ生(う)まれたのか誰(だれ)も知(し)りません。

• ไม่มีใครรู้เลยว่าธรรมเนียมเช่นนั้นเกิดขึ้นเมื่อใด

ある国(くに)の風(ふう)習(しゅう)、習(しゅう)慣(かん)はその国(くに)の文(ぶん)化(か)を反(はん)映(えい)している。

• ขนบธรรมเนียมและประเพณีของประเทศหนึ่งย่อมสะท้อนถึงวัฒนธรรมของประเทศนั้น

その地(ち)域(いき)には風(ふう)変(が)わりな風(ふう)習(しゅう)が今(いま)もなお続(つづ)いている、とその人(じん)類(るい)学(がく)者(しゃ)は言(い)う。

• นักมานุษยวิทยาคนนั้นกล่าวว่า ในภูมิภาคนั้นยังคงมีธรรมเนียมปฏิบัติที่แปลกประหลาดสืบทอดต่อกันมาจนถึงปัจจุบัน