幾(いく)千(せん)

一(ひと)人(り)の個(こ)人(じん)の中(なか)に幾(いく)千(せん)ものことなった人(にん)間(げん)がいる。

• ภายในตัวบุคคลเพียงคนเดียว มีผู้คนนับพันที่แตกต่างกันอยู่

それから幾(いく)千(せん)年(ねん)かを隔(へだ)てた後(あと)、この魂(たましい)は無(む)数(すう)の流(る)転(てん)を閲(えっ)して、また生(なま)を人(にん)間(げん)に託(たく)さなければならなくなった。それがこう云(い)う私(わたし)に宿(やど)っている魂(たましい)なのである。だから私(わたし)は現(げん)代(だい)に生(うま)れはしたが、何(なに)一(ひと)つ意(い)味(み)のある仕(し)事(ごと)が出(で)来(き)ない。昼(ひる)も夜(よる)も漫(まん)然(ぜん)と夢(ゆめ)みがちな生(せい)活(かつ)を送(おく)りながら、ただ、何(なに)か来(く)るべき不(ふ)可(か)思(し)議(ぎ)なものばかりを待(ま)っている。ちょうどあの尾(お)生(ぶ)が薄(はく)暮(ぼ)の橋(はし)の下(もと)で、永(えい)久(きゅう)に来(こ)ない恋(こい)人(びと)をいつまでも待(ま)ち暮(くら)したように。

• หลังจากนั้นผ่านไปอีกหลายพันปี วิญญาณดวงนี้ก็ได้ผ่านการเวียนว่ายตายเกิดมานับครั้งไม่ถ้วน จนต้องฝากชีวิตไว้กับมนุษย์อีกครั้ง นั่นคือวิญญาณที่สถิตอยู่ในตัวฉันที่เป็นแบบนี้ ดังนั้น แม้ฉันจะเกิดมาในยุคปัจจุบัน แต่ก็ไม่สามารถทำงานที่มีความหมายได้เลยแม้แต่อย่างเดียว ฉันใช้ชีวิตไปวันๆ อย่างเลื่อนลอยทั้งกลางวันและกลางคืน เพียงเพื่อเฝ้ารอสิ่งที่ลึกลับบางอย่างที่กำลังจะมาถึง เหมือนกับที่โออิคนนั้นเฝ้ารอคนรักที่จะไม่มีวันมาถึงอยู่ใต้สะพานในยามโพล้เพล้จนค่ำมืด