実(じっ)戦(せん)

おやおや。いかな体(たい)育(いく)の授(じゅ)業(ぎょう)といえど・・・真(しん)剣(けん)勝(しょう)負(ぶ)の意(い)気(き)込(ご)みで臨(のぞ)まなければ、いざ実(じっ)戦(せん)と言(い)う時(とき)に役(やく)に立(た)ちませんよ。

• ตายจริง ถึงจะเป็นแค่คาบเรียนพละก็เถอะ... ถ้าไม่เผชิญหน้าด้วยความมุ่งมั่นที่จะเอาชนะจริงๆ เวลาต้องลงสนามจริงขึ้นมา ก็จะใช้ประโยชน์ไม่ได้เลยนะครับ

かなり実(じっ)戦(せん)的(てき)ですわよね。目(め)つぶし、金(きん)的(てき)、それに倒(たお)れた者(もの)への攻(こう)撃(げき)以(い)外(がい)は、ほとんどＯＫとか・・・。

• มันดูใช้งานจริงได้มากเลยนะคะเนี่ย... นอกจากเรื่องการทำให้ตาบอด การโจมตีที่เป้ากางเกง แล้วก็การโจมตีคนที่ล้มลงไปแล้ว นอกนั้นแทบจะโอเคหมดเลย...

畳(たたみ)水(すい)練(れん)ばかりで、実(じっ)戦(せん)では全(まった)く役(やく)に立(た)たない知(ち)識(しき)ばかりだった。

• มีแต่ความรู้จากการฝึกซ้อมในโรงฝึกเท่านั้น ซึ่งใช้ไม่ได้เลยในการรบจริง

彼(かれ)は幼(おさな)い頃(ころ)からずっと空(から)手(て)を習(なら)っていて、実(じっ)戦(せん)でもかなりの相(あい)手(て)と戦(たたか)ってきた。

• เขาฝึกคาราเต้มาตั้งแต่เด็ก และเคยต่อสู้กับคู่ต่อสู้มามากมายในการต่อสู้จริง

本(ほん)当(とう)はどんどん人(にん)間(げん)との実(じっ)戦(せん)を重(かさ)ねていくべきなんだろうけど、やっぱり負(ま)けるのがいやなんだよな。

• จริงๆ แล้วผมก็ควรจะเพิ่มการต่อสู้จริงกับมนุษย์ให้มากขึ้นเรื่อยๆ สินะ แต่ว่าผมก็ยังไม่อยากแพ้อยู่ดีนั่นแหละ