嘲(ちょう)笑(しょう)

公(こう)衆(しゅう)の面(めん)前(ぜん)で彼(かれ)を嘲(ちょう)笑(しょう)するのはよくない。

• การหัวเราะเยาะเขาต่อหน้าสาธารณชนนั้นไม่ดีเลย

彼(かれ)は級(きゅう)友(ゆう)の嘲(ちょう)笑(しょう)を浴(あ)びた。

• เขาถูกเพื่อนร่วมชั้นหัวเราะเยาะเย้ย

彼(かれ)は人(ひと)前(まえ)でちょう笑(しょう)された。

• เขาถูกหัวเราะเยาะต่อหน้าผู้คน

級(きゅう)友(ゆう)の嘲(ちょう)笑(しょう)が彼(かれ)に涙(なみだ)させた。

• เสียงหัวเราะเยาะของเพื่อนร่วมชั้นทำให้เขาถึงกับหลั่งน้ำตา

人(ひと)々(びと)は陰(かげ)で彼(かれ)を嘲(ちょう)笑(しょう)したものだった。

• ผู้คนเคยหัวเราะเยาะเขาลับหลัง

私(わたし)は他(た)人(にん)の前(まえ)で嘲(ちょう)笑(しょう)されるのに耐(た)えられない。

• ผมทนไม่ได้ที่จะถูกคนอื่นหัวเราะเยาะต่อหน้าคนอื่น

地(ち)球(きゅう)が円(まる)いという考(かんが)えをかつて人(ひと)々(びと)はちょう笑(しょう)した。

• ในอดีต ผู้คนเคยหัวเราะเยาะความคิดที่ว่าโลกกลม

「ちがうちがう僕(ぼく)らは求(もと)めてる笑(え)顔(がお)はあんなじゃない」　それは『嗤(わら)い』もしくは『嘲(ちょう)笑(しょう)』。

• “ไม่ใช่ ไม่ใช่ สิ่งที่เรากำลังตามหาไม่ใช่รอยยิ้มแบบนั้น” นั่นคือ ‘การหัวเราะเยาะ’ หรือไม่ก็ ‘การเย้ยหยัน’

彼(かの)女(じょ)の笑(え)顔(がお)は、皮(ひ)肉(にく)な嘲(ちょう)笑(しょう)に過(す)ぎなかった。

• รอยยิ้มของเธอเป็นเพียงการหัวเราะเยาะอย่างเย้ยหยันเท่านั้น

他(た)人(にん)の不(ふ)幸(こう)を嘲(ちょう)笑(しょう)しちゃいけないよ。今日(きょう)は人(ひと)の身(み)明(あ)日(す)は我(わ)が身(み)、いつ自(じ)分(ぶん)に降(ふ)りかかるかわからないからね。

• อย่าหัวเราะเยาะความทุกข์ของคนอื่นเลยนะ วันนี้เป็นเรื่องของเขา พรุ่งนี้อาจเป็นเรื่องของเราก็ได้ เพราะเราไม่รู้เลยว่ามันจะเกิดขึ้นกับเราเมื่อไหร่