口(くち)ごもる

その来(き)たばかりの子(こ)はおどおどして口(くち)ごもった。

• เด็กที่เพิ่งมาใหม่คนนั้นมีท่าทางลุกลี้ลุกลนและพูดจาอึกอัก

彼(かれ)は口(くち)ごもりながら二(ふた)言(こと)三(み)言(こと)しゃべった。

• เขาพูดอึกอักออกมาไม่กี่คำ

こう見(み)えても意(い)外(がい)に人(ひと)前(まえ)で話(はな)すの苦(にが)手(て)で、手(て)なんか震(ふる)えるし、口(くち)ごもちゃって、自(じ)分(ぶん)でも何(なに)言(い)っているかわからない時(とき)がある。

• ถึงจะดูเป็นแบบนี้ แต่จริงๆ แล้วผมไม่ค่อยถนัดพูดต่อหน้าคนอื่นเลยครับ มือก็สั่น แถมบางทีก็พูดตะกุกตะกักจนตัวเองก็ไม่รู้ว่ากำลังพูดอะไรอยู่เหมือนกัน

彼(かの)女(じょ)に話(はな)しかけようとするとき、私(わたし)はいつでもとても恥(は)ずかしくて、口(くち)ごもるとか、何(なに)かばかげたことを言(い)う以(い)上(じょう)のことはできなかった。

• เวลาที่ผมพยายามจะเข้าไปทักเธอ ผมมักจะรู้สึกอายมากเสมอ จนทำอะไรไม่ได้เลยนอกจากการพูดตะกุกตะกักหรือไม่ก็พูดอะไรบ้าๆ ออกไป