こう見(み)えても

こう見(み)えても意(い)外(がい)に人(ひと)前(まえ)で話(はな)すの苦(にが)手(て)で、手(て)なんか震(ふる)えるし、口(くち)ごもちゃって、自(じ)分(ぶん)でも何(なに)言(い)っているかわからない時(とき)がある。

• ถึงจะดูเป็นแบบนี้ แต่จริงๆ แล้วผมไม่ค่อยถนัดพูดต่อหน้าคนอื่นเลยครับ มือก็สั่น แถมบางทีก็พูดตะกุกตะกักจนตัวเองก็ไม่รู้ว่ากำลังพูดอะไรอยู่เหมือนกัน

こう見(み)えても、私(わたし)、優(ゆう)等(とう)生(せい)だったのよ。昔(むかし)は......。

• ถึงจะดูเป็นแบบนี้ แต่เมื่อก่อนฉันเคยเป็นเด็กเรียนดีเลยนะ... เมื่อก่อนน่ะ...

こう見(み)えても、私(わたし)、真面目(まじめ)だったのよ。昔(むかし)は......。

• ถึงจะดูเป็นแบบนี้ แต่เมื่อก่อนฉันก็เป็นคนจริงจังนะ...