物(もの)忘(わす)れ

最(さい)近(きん)、物(もの)忘(わす)れが激(はげ)しくて。少(すこ)しボケてきたのかな？

• ช่วงนี้ขี้ลืมมากเลยครับ หรือว่าผมจะเริ่มหลงลืมไปบ้างแล้วนะ?

物(もの)忘(わす)れがひどいんです。

• ผมขี้ลืมมากเลยครับ

あいつは物(もの)忘(わす)れがひどい。

• หมอนั่นขี้ลืมมาก

父(ちち)は物(もの)忘(わす)れしてばかりいる。

• พ่อเอาแต่ขี้ลืมอยู่ตลอดเลย

本(ほん)当(とう)にあなたは物(もの)忘(わす)れがひどいのね。

• เธอนี่ขี้ลืมจริงๆ เลยนะ

年(とし)を取(と)ったせいか、物(もの)忘(わす)れがひどくなった気(き)がする。

• อาจเป็นเพราะอายุมากขึ้น ผมเลยรู้สึกว่าตัวเองขี้ลืมมากขึ้นครับ

俺(おれ)、物(もの)忘(わす)れが激(はげ)しくて。

• ผมเป็นคนขี้ลืมมากเลยครับ

ついに喜(き)寿(じゅ)の年(とし)に突(とつ)入(にゅう)。年(とし)相(そう)応(おう)に体(からだ)の不(ふ)具(ぐ)合(あい)があちこちに出(で)始(はじ)めたが、今(いま)のところ差(さ)し迫(せま)ってのことは特(とく)にない。一(いち)番(ばん)の不(ふ)具(ぐ)合(あい)といえば、物(もの)忘(わす)れの進(しん)行(こう)が激(はげ)しいことだ。忘(ぼう)却(きゃく)力(りょく)がついているのだと思(おも)おう。これからは、楽(たの)しいこと、したいことだけをして、我(が)慢(まん)とか辛(しん)抱(ぼう)という言(こと)葉(ば)は人(ひと)に向(む)けても自(じ)分(ぶん)には向(む)けないことにしよう。

• ในที่สุดก็เข้าสู่ปีที่อายุครบ 77 ปีแล้ว แม้ร่างกายจะเริ่มมีปัญหาตรงนั้นตรงนี้ตามวัย แต่จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีอะไรที่เร่งด่วนเป็นพิเศษ ถ้าจะพูดถึงปัญหาที่ใหญ่ที่สุด ก็คืออาการขี้ลืมที่รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ คิดเสียว่ากำลังฝึกทักษะการลืมก็แล้วกัน จากนี้ไปฉันจะทำแต่สิ่งที่สนุกและสิ่งที่อยากทำเท่านั้น และจะไม่ใช้คำว่าอดทนหรือความอดกลั้นกับผู้อื่นหรือแม้แต่กับตัวเองอีกต่อไป