思(おも)い出(で)

彼(かれ)は死(し)んだ妻(つま)の思(おも)い出(で)を心(こころ)にいだいていた。

• เขายังคงเก็บความทรงจำเกี่ยวกับภรรยาที่ล่วงลับไว้ในใจ

言(い)い争(あらそ)いをして後(あと)味(あじ)の悪(わる)い思(おも)い出(で)が残(のこ)った。

• การทะเลาะกันทำให้เหลือความทรงจำที่รู้สึกไม่ดีติดค้างอยู่ในใจ

その写(しゃ)真(しん)はいろいろな思(おも)い出(で)をよみがえらせた。

• ภาพถ่ายใบนั้นทำให้ความทรงจำต่าง ๆ หวนกลับคืนมา

悲(かな)しい思(おも)い出(で)がいつもその子(こ)につきまとっている。

• ความทรงจำที่เศร้าสร้อยมักจะตามหลอกหลอนเด็กคนนั้นอยู่เสมอ

彼(かの)女(じょ)の話(はなし)は私(わたし)の両(りょう)親(しん)の想(おも)い出(で)を呼(よ)び戻(もど)してくれる。

• เรื่องราวของเธอช่วยทำให้ผมระลึกถึงความทรงจำของพ่อแม่ขึ้นมาได้

私(わたし)は彼(かの)女(じょ)が涙(なみだ)を流(なが)した思(おも)い出(で)を忘(わす)れようと努(つと)めた。

• ผมพยายามที่จะลืมความทรงจำที่เธอหลั่งน้ำตาออกมา

講(こう)演(えん)者(しゃ)は自(じ)分(ぶん)の大(だい)学(がく)時(じ)代(だい)の思(おも)い出(で)を詳(くわ)しく話(はな)した。

• ผู้บรรยายได้เล่าเรื่องราวความทรงจำสมัยมหาวิทยาลัยของตนเองอย่างละเอียด

そのにおいが数(すう)年(ねん)前(まえ)の夜(よる)の思(おも)い出(で)を呼(よ)び起(お)こした。

• กลิ่นนั้นทำให้ความทรงจำในคืนหนึ่งเมื่อหลายปีก่อนย้อนกลับมา

彼(かの)女(じょ)は子(こ)供(ども)のころの大(たい)切(せつ)な思(おも)い出(で)を大(だい)事(じ)にしている。

• เธอให้ความสำคัญกับความทรงจำอันล้ำค่าในสมัยเด็กของเธอ

昔(むかし)の懐(なつ)かしい思(おも)い出(で)が次(つぎ)々(つぎ)と私(わたし)の胸(むね)によみがえった。

• ความทรงจำเก่าๆ ที่น่าคิดถึงค่อยๆ ผุดขึ้นมาในใจของฉันทีละอย่างๆ