思(おも)い出(で)

これは私(わたし)が子(こ)供(ども)の頃(ころ)から大(たい)切(せつ)にしている、思(おも)い出(で)がたくさん詰(つ)まった宝(ほう)物(もつ)です。

• นี่คือสมบัติที่เต็มไปด้วยความทรงจำมากมาย ซึ่งผมทะนุถนอมมาตั้งแต่สมัยยังเป็นเด็กครับ

母(はは)の愛(あい)情(じょう)が詰(つ)まったお弁(べん)当(とう)を食(た)べると、いつも温(あたた)かい気(き)持(も)ちになり、昔(むかし)の思(おも)い出(で)が蘇(よみがえ)ります。

• พอได้กินข้าวกล่องที่เต็มไปด้วยความรักของแม่ ผมก็มักจะรู้สึกอบอุ่นหัวใจและภาพความทรงจำเก่าๆ ก็จะย้อนกลับมาเสมอครับ

彼(かの)女(じょ)にとって大(たい)切(せつ)な思(おも)い出(で)が詰(つ)まった写(しゃ)真(しん)を、不(ふ)注(ちゅう)意(い)でなくしてしまったことを後(こう)悔(かい)している。

• ผมรู้สึกเสียใจที่ทำรูปถ่ายซึ่งเต็มไปด้วยความทรงจำอันล้ำค่าสำหรับเธอหายไปเพราะความประมาท

至(いた)らぬ私(わたし)ではございましたが、皆(みな)様(さま)方(がた)の公(こう)私(し)共(ども)に絶(ぜつ)大(だい)なるご指(し)導(どう)ご鞭(べん)撻(たつ)に依(よ)りまして大(たい)過(か)なく過(すご)しましたことは終(しゅう)生(せい)忘(わす)れることのできない思(おも)い出(で)であります。

• แม้ว่าผมจะเป็นคนที่ไม่เอาไหน แต่การที่ผมสามารถผ่านพ้นช่วงเวลามาได้โดยไม่มีข้อผิดพลาดใดๆ ก็ด้วยการชี้แนะและสนับสนุนอย่างยิ่งยวดจากทุกท่านทั้งในเรื่องงานและเรื่องส่วนตัวนั้น ถือเป็นความทรงจำที่ผมจะไม่มีวันลืมเลือนไปตลอดชีวิตครับ

６年(ねん)間(かん)の思(おも)い出(で)を胸(むね)に、僕(ぼく)たち私(わたし)たちは今日(きょう)タトエバ小(しょう)学(がっ)校(こう)を卒(そつ)業(ぎょう)します。僕(ぼく)たちをいつも応(おう)援(えん)してくれたお父(とう)さん、お母(かあ)さん。私(わたし)たちを支(ささ)えてくださった、先(せん)生(せい)方(がた)。本(ほん)当(とう)にありがとうございました。

• พวกเราจะจบการศึกษาจากโรงเรียนประถมทาโตเอบะในวันนี้ โดยจะเก็บความทรงจำตลอด 6 ปีไว้ในใจ คุณพ่อคุณแม่ที่คอยสนับสนุนพวกเราเสมอมา และคุณครูทุกท่านที่คอยช่วยเหลือพวกเรา ขอบพระคุณมากจริงๆ ครับ