思(おも)い出(で)

昔(むかし)の思(おも)い出(で)が褪(あ)せる。

• ความทรงจำในอดีตเริ่มจางหายไป

昔(むかし)の思(おも)い出(で)を美(び)化(か)する。

• ทำให้ความทรงจำในอดีตดูสวยงามเกินจริง

つらい思(おも)い出(で)を忘(わす)れ去(さ)る。

• ลืมความทรงจำอันแสนเจ็บปวดไปให้หมด

胸(むね)に昔(むかし)の思(おも)い出(で)が往(おう)来(らい)する。

• ความทรงจำในอดีตหลั่งไหลเข้ามาในใจ

子(こ)供(ども)の頃(ころ)の思(おも)い出(で)が蘇(よみがえ)るのです。

• ความทรงจำในวัยเด็กผุดขึ้นมาเลยครับ

一(いち)日(じつ)千(せん)秋(しゅう)の思(おも)いで待(ま)っていました。

• ผมรอคอยด้วยความรู้สึกที่เหมือนวันเวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้าเหลือเกินครับ

旅(たび)の思(おも)い出(で)を組(く)み写(しゃ)真(しん)にしました。

• ผมได้นำความทรงจำจากการเดินทางมาทำเป็นภาพถ่ายชุดครับ

卒(そつ)業(ぎょう)式(しき)を控(ひか)え、思(おも)い出(で)を振(ふ)り返(かえ)った。

• เมื่อใกล้จะถึงพิธีจบการศึกษา ผมจึงได้หวนนึกถึงความทรงจำที่ผ่านมา

この旅(たび)の思(おも)い出(で)、楽(たの)しくてやまない。

• ความทรงจำจากการเดินทางครั้งนี้ ช่างมีความสุขจนไม่รู้จะบรรยายอย่างไร

祖(そ)父(ふ)は思(おも)い出(で)を日(にっ)記(き)に書(か)き残(のこ)しました。

• คุณปู่ได้เขียนบันทึกความทรงจำเอาไว้ในไดอารี่ครับ