良(りょう)識(しき)

彼(かれ)は良(りょう)識(しき)ある人(ひと)です。

• เขาเป็นคนที่มีสามัญสำนึกครับ

あなたの良(りょう)識(しき)を疑(うたが)います。

• ผมสงสัยในสามัญสำนึกของคุณครับ

彼(かれ)は良(りょう)識(しき)があると思(おも)いますか。

• คุณคิดว่าเขามีสามัญสำนึกไหมครับ

行(ぎょう)儀(ぎ)の悪(わる)さは彼(かれ)の良(りょう)識(しき)を疑(うたが)わせるものだ。

• มารยาทที่แย่ของเขาทำให้ฉันสงสัยในสามัญสำนึกของเขา

なるほど彼(かれ)は若(わか)いが、良(りょう)識(しき)に富(と)んでいる。

• เข้าใจแล้วล่ะ ถึงเขาจะยังเด็ก แต่ก็เป็นคนที่มีวิจารณญาณดี

学(がく)者(しゃ)が必(かなら)ずしも良(りょう)識(しき)のある人(ひと)とはいえない。

• ไม่สามารถพูดได้ว่านักวิชาการทุกคนจะเป็นคนที่มีสามัญสำนึกเสมอไป

分(ふん)別(べつ)ある人(ひと)というのは良(りょう)識(しき)を働(はたら)かす人(ひと)である。

• คนที่รู้จักกาลเทศะคือคนที่รู้จักใช้สามัญสำนึก

良(りょう)識(しき)のある人(ひと)ならそんな風(ふう)に君(きみ)に話(はな)しかけないだろう。

• ถ้าเป็นคนที่มีสามัญสำนึก เขาคงไม่พูดกับคุณแบบนั้นหรอกครับ

自(じ)分(ぶん)自(じ)身(しん)に疑(ぎ)問(もん)を持(も)つことは良(りょう)識(しき)の第(だい)一(いっ)歩(ぽ)だ。

• การตั้งคำถามกับตัวเองคือก้าวแรกของความมีวิจารณญาณ

言(げん)語(ご)を材(ざい)料(りょう)に形(けい)成(せい)される詩(し)は自(じ)由(ゆう)な表(ひょう)現(げん)力(りょく)をお勧(すす)めしている、が、様(さま)々(ざま)な良(りょう)識(しき)手(しゅ)段(だん)に依(い)拠(きょ)する。

• บทกวีที่สร้างขึ้นโดยใช้ภาษาเป็นวัตถุดิบนั้นส่งเสริมพลังในการแสดงออกอย่างอิสระ แต่ก็ต้องอาศัยวิธีการทางเหตุผลที่หลากหลาย