依(い)拠(きょ)

事(じ)業(ぎょう)を継(けい)続(ぞく)しながら、事(じ)業(ぎょう)が依(い)拠(きょ)している不(ふ)動(どう)産(さん)を切(き)り売(う)りしていくことなど非(ひ)現(げん)実(じつ)的(てき)なのだ。

• มันเป็นเรื่องที่ไม่สามารถทำได้จริง เช่น การขายอสังหาริมทรัพย์ที่ธุรกิจต้องพึ่งพาไปทีละส่วนในขณะที่ยังต้องดำเนินธุรกิจต่อไป

言(げん)語(ご)を材(ざい)料(りょう)に形(けい)成(せい)される詩(し)は自(じ)由(ゆう)な表(ひょう)現(げん)力(りょく)をお勧(すす)めしている、が、様(さま)々(ざま)な良(りょう)識(しき)手(しゅ)段(だん)に依(い)拠(きょ)する。

• บทกวีที่สร้างขึ้นโดยใช้ภาษาเป็นวัตถุดิบนั้นส่งเสริมพลังในการแสดงออกอย่างอิสระ แต่ก็ต้องอาศัยวิธีการทางเหตุผลที่หลากหลาย

事(じ)業(ぎょう)を継(けい)続(ぞく)しながら、事(じ)業(ぎょう)が依(い)拠(きょ)している不(ふ)動(どう)産(さん)を、切(き)り売(う)りしていくことなど非(ひ)現(げん)実(じつ)的(てき)なのだ。

• มันเป็นเรื่องที่ไม่สามารถทำได้จริงเลยที่จะขายอสังหาริมทรัพย์ที่ธุรกิจต้องพึ่งพาไปทีละส่วนในขณะที่ยังต้องดำเนินธุรกิจต่อไป