自(じ)分(ぶん)一(ひと)人(り)

これを自(じ)分(ぶん)一(ひと)人(り)でやったの？

• เธอทำสิ่งนี้ด้วยตัวคนเดียวเหรอ?

自(じ)分(ぶん)ひとりで勉(べん)強(きょう)したの？

• เธอเรียนด้วยตัวเองคนเดียวเหรอ?

自(じ)分(ぶん)一(ひと)人(り)で生(い)きられる人(ひと)はいない。

• ไม่มีใครสามารถมีชีวิตอยู่ได้ด้วยตัวคนเดียว

彼(かれ)は自(じ)分(ぶん)一(ひと)人(り)で三(さん)人(にん)の子(こ)供(ども)を育(そだ)てた。

• เขาเลี้ยงลูกสามคนด้วยตัวคนเดียว

彼(かの)女(じょ)はまったく自(じ)分(ぶん)ひとりでそれをした。

• เธอทำสิ่งนั้นด้วยตัวคนเดียวล้วนๆ เลย

私(わたし)はこの数ヶ月(すうかげつ)間(かん)自(じ)分(ぶん)一(ひと)人(り)で生(せい)活(かつ)していた。

• ผมใช้ชีวิตอยู่คนเดียวมาตลอดช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมานี้

彼(かれ)は自(じ)分(ぶん)一(ひと)人(り)でそれができないだろうと私(わたし)は思(おも)う。

• ฉันคิดว่าเขาคงไม่สามารถทำสิ่งนั้นได้ด้วยตัวคนเดียว

人(にん)間(げん)は誰(だれ)も自(じ)分(ぶん)一(ひと)人(り)の力(ちから)で単(たん)独(どく)に生(い)きてはいけない。

• มนุษย์ไม่มีใครสามารถมีชีวิตอยู่ได้โดยลำพังด้วยกำลังของตนเองเพียงคนเดียว

そのような境(きょう)遇(ぐう)であったにもかかわらず、彼(かれ)は自(じ)分(ぶん)一(ひと)人(り)で道(みち)を切(き)り開(ひら)いた。

• แม้จะอยู่ในสถานการณ์เช่นนั้น แต่เขาก็ได้บุกเบิกเส้นทางด้วยตัวคนเดียว

しかし、まもなく、彼(かれ)は、自(じ)分(ぶん)一(ひと)人(り)では歩(ある)くことも、書(か)くことも、食(た)べることさえできなくなるだろう。

• แต่ในไม่ช้า เขาจะไม่สามารถแม้แต่จะเดิน เขียน หรือแม้แต่กินข้าวได้ด้วยตัวเองอีกต่อไป