常(じょう)務(む)

会(かい)議(ぎ)の席(せき)で常(じょう)務(む)は、開(かい)口(こう)一(いち)番(ばん)何(なに)を言(い)ったと思(おも)う。大(だい)規(き)模(ぼ)なリストラ計(けい)画(かく)を発(はっ)表(ぴょう)したんだよな。

• คุณคิดว่าสิ่งแรกที่กรรมการบริหารพูดในที่ประชุมคืออะไร ผมว่าเขาประกาศแผนการเลิกจ้างพนักงานครั้งใหญ่เลยล่ะนะ

常(じょう)務(む)をこなすだけで一(いち)日(にち)が終(お)わる。

• วันหนึ่งผ่านไปเพียงเพราะแค่ต้องจัดการงานของกรรมการบริหาร

「もしもし、営(えい)業(ぎょう)部(ぶ)です」「斎(さい)藤(とう)くんいるかね？」「斎(さい)藤(とう)部(ぶ)長(ちょう)ですか？」「そうだ」「失(しつ)礼(れい)ですが.......」「田(た)中(なか)だよ。田(た)中(なか)」「失(しつ)礼(れい)しました。部(ぶ)長(ちょう)、田(た)中(なか)常(じょう)務(む)からお電(でん)話(わ)です」

• “ฮัลโหล แผนกขายครับ” “ไซโตคุงอยู่ไหม?” “ผู้จัดการไซโตเหรอครับ?” “ใช่” “ขอประทานโทษนะครับ.......” “ทานากะเอง ทานากะน่ะ” “ขออภัยครับ ผู้จัดการครับ มีสายจากกรรมการบริหารทานากะครับ”

今日(きょう)ね、常(じょう)務(む)がパソコン持(も)って来(き)たの。もうねぇ、びっくりして「どうなされたんですか？」って聞(き)いたら「パソコンが動(うご)かなくなったから電(でん)話(わ)したんだけど、田(た)中(なか)くんが４階(かい)まで持(も)って来(こ)いって言(い)うから、持(も)ってきたよ」って。みんな顔(がん)面(めん)蒼(そう)白(はく)状(じょう)態(たい)。まぁ、言(い)うまでもなくその後(ご)、田(た)中(なか)、部(ぶ)長(ちょう)にこっぴどく叱(しか)られてたけどね。仕(し)方(かた)ないよね。けど、次(つぎ)は我(わ)が身(み)。気(き)を付(つ)けようって思(おも)った。

• วันนี้เนี่ย ท่านกรรมการผู้จัดการเอาคอมพิวเตอร์มาด้วยล่ะ คือแบบว่าตกใจมากจนต้องถามไปว่า "เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่าครับ" เขาก็บอกว่า "ที่โทรไปเพราะคอมพิวเตอร์มันใช้งานไม่ได้ แต่คุณทานากะบอกให้เอาขึ้นมาที่ชั้น 4 ผมก็เลยเอามาให้" ทุกคนนี่หน้าซีดกันหมดเลยล่ะ แน่นอนว่าหลังจากนั้นทานากะก็โดนผู้จัดการดุชุดใหญ่เลย ก็ช่วยไม่ได้นี่นะ แต่ครั้งหน้าอาจจะเป็นเราก็ได้ เลยคิดว่าต้องระวังตัวไว้หน่อย