恥(は)ずかしがり屋(や)

実(じつ)はわたしの猫(ねこ)は恥(は)ずかしがり屋(や)なのです。

• จริงๆ แล้วแมวของผมเป็นพวกขี้อายครับ

彼(かれ)は恥(は)ずかしがりやだから、かえって好(す)きです。

• เพราะเขาเป็นคนขี้อาย ฉันก็เลยยิ่งชอบเขาครับ

彼(かれ)はもう以(い)前(ぜん)の恥(は)ずかしがり屋(や)の少(しょう)年(ねん)ではない。

• เขาไม่ใช่เด็กชายขี้อายคนเดิมอีกต่อไปแล้ว

ナンシーは内(うち)気(き)というよりむしろ恥(は)ずかしがりやだ。

• แนนซี่ไม่ใช่คนเก็บตัว แต่เป็นคนขี้อายมากกว่า

彼(かの)女(じょ)が恥(は)ずかしがりやなので、なおいっそう好(す)きです。

• เพราะเธอเป็นคนขี้อาย ผมก็เลยยิ่งชอบเธอมากขึ้นไปอีกครับ

彼(かれ)は恥(は)ずかしがり屋(や)なので、彼(かの)女(じょ)に心(こころ)を打(う)ち明(あ)けられない。

• เพราะเขาเป็นคนขี้อาย เขาจึงไม่สามารถเปิดใจบอกความรู้สึกกับเธอได้

アンが恥(は)ずかしがりやなので、私(わたし)はますますアンが好(す)きだ。

• เพราะแอนเป็นคนขี้อาย ผมก็เลยยิ่งชอบแอนมากขึ้นไปอีก

トムはとても恥(は)ずかしがり屋(や)だったので、他(ほか)の男(おとこ)の子(こ)達(たち)と遊(あそ)べなかった。

• เพราะทอมเป็นคนขี้อายมาก เขาจึงไม่สามารถไปเล่นกับเด็กผู้ชายคนอื่นๆ ได้

彼(かの)女(じょ)は子(こ)供(ども)のとき私(わたし)たちの多(おお)くがそうであったようにとても恥(は)ずかしがりやだった。

• ตอนเธอเป็นเด็ก เธอเป็นคนขี้อายมาก เหมือนกับพวกเราหลายคนที่เป็นแบบนั้น

彼(かれ)は恥(は)ずかしがりやで、話(はな)しかけない限(かぎ)り、話(はな)しません。彼(かれ)には話(はな)しかける必(ひつ)要(よう)があります。

• เขาเป็นคนขี้อาย ถ้าไม่เข้าไปทักเขาก็จะไม่พูดครับ จำเป็นต้องเข้าไปทักเขาครับ