内(うち)気(き)

その内(うち)気(き)な少(しょう)年(ねん)はぼそぼそと自(じ)分(ぶん)の名(な)前(まえ)をつぶやいた。

• เด็กชายผู้ขี้อายคนนั้นพึมพำชื่อของตัวเองออกมาเบาๆ

彼(かれ)は生(う)まれつき内(うち)気(き)だ。

• เขาเป็นคนขี้อายมาตั้งแต่เกิด

彼(かの)女(じょ)は高(こう)校(こう)時(じ)代(だい)内(うち)気(き)でした。

• ตอนสมัยมัธยมปลายเธอเป็นคนขี้อายครับ

彼(かれ)は臆(おく)病(びょう)というより内(うち)気(き)だ。

• เขาเป็นคนขี้อายมากกว่าจะเป็นคนขี้ขลาด

彼(かの)女(じょ)は生(う)まれつき内(うち)気(き)だった。

• เธอเป็นคนขี้อายมาตั้งแต่เกิด

内(うち)気(き)な人(ひと)は外(がい)向(こう)的(てき)な人(ひと)より短(たん)命(めい)？

• คนเก็บตัวมีอายุสั้นกว่าคนเปิดเผยหรือเปล่าครับ?

彼(かの)女(じょ)は内(うち)気(き)な性(せい)格(かく)の持(も)ち主(ぬし)です。

• เธอเป็นคนที่มีนิสัยขี้อายครับ

ボブは高(こう)校(こう)生(せい)のころ内(うち)気(き)だった。

• ตอนสมัยมัธยมปลาย บ็อบเป็นคนขี้อาย

他(た)人(にん)の前(まえ)で内(うち)気(き)になることはない。

• ผมไม่เคยรู้สึกประหม่าต่อหน้าคนอื่นเลย

少(しょう)年(ねん)は内(うち)気(き)であまりしゃべらない。

• เด็กชายคนนั้นขี้อายและไม่ค่อยพูด