悟(さと)り

彼(かれ)は悟(さと)りが早(はや)い。

• เขาเป็นคนที่เข้าใจอะไรได้เร็ว

悟(さと)りの境(きょう)地(ち)に入(い)る。

• เข้าสู่สภาวะแห่งการรู้แจ้ง

お坊(ぼう)さんは長(なが)い修(しゅ)行(ぎょう)で悟(さと)りを開(ひら)きました。

• พระสงฆ์ได้บรรลุธรรมจากการบำเพ็ญเพียรเป็นเวลานานครับ

煩(ぼん)悩(のう)を断(た)ち切(き)って寂(じゃく)滅(めつ)為(い)楽(らく)を得(え)たと悟(さと)りは語(かた)る。

• การตรัสรู้กล่าวว่า เมื่อตัดกิเลสได้แล้วก็จะได้รับความสุขจากการดับสูญ

仏(ぶっ)教(きょう)の自(じ)他(た)論(ろん)は、自(じ)力(りき)による悟(さと)りと他(た)力(りき)による救(きゅう)済(さい)を対(たい)比(ひ)する。

• ทฤษฎีเรื่องตนและผู้อื่นในพุทธศาสนาเป็นการเปรียบเทียบระหว่างการบรรลุธรรมด้วยตนเองกับการได้รับความช่วยเหลือให้รอดพ้นด้วยอำนาจอื่น

仏(ぶっ)教(きょう)では、五陰盛苦(ごおんじょうく)を克(こく)服(ふく)することが悟(さと)りの道(みち)と説(と)かれています。

• ในทางพุทธศาสนา มีการสอนว่าการเอาชนะความทุกข์อันเกิดจากความรุนแรงของขันธ์ห้าคือหนทางแห่งการบรรลุธรรมครับ

彼(かれ)は真(しん)理(り)を悟(さと)り、朝(あした)に道(みち)を聞(き)かば夕(、ゆう)べに死(し)すとも可(か)なりと心(こころ)得(え)ていた。

• เขาได้บรรลุถึงสัจธรรม และตระหนักดีว่าแม้จะต้องตายในตอนเย็นหากได้ถามถึงมรรคาในตอนเช้าก็ถือเป็นเรื่องที่ยอมรับได้

彼(かれ)は長(なが)年(ねん)の修(しゅ)行(ぎょう)を通(つう)じて、真(しん)の悟(さと)りは『冷(れい)暖(だん)自(じ)知(ち)』でしか得(え)られないと悟(さと)った。

• เขาได้ตระหนักผ่านการฝึกฝนมาอย่างยาวนานว่า การบรรลุธรรมที่แท้จริงนั้นจะได้รับก็ต่อเมื่อได้เผชิญกับความลำบากและความสบายด้วยตนเองเท่านั้น

人(ひと)はいつか死(し)ぬものだということを悟(さと)り、「生(い)き身(み)は死(し)に身(み)」と心(こころ)の中(なか)で呟(つぶや)いた。

• ผมตระหนักได้ว่ามนุษย์เราต้องตายในสักวัน และพึมพำในใจว่า "ร่างกายที่มีชีวิตก็คือร่างที่รอวันตาย"

瞑(めい)想(そう)が苦(にが)手(て)で、すぐに我(わが)に返(かえ)ってしまう**かんくちょう**な性(せい)格(かく)の友(ゆう)人(じん)は、悟(さと)りを得(え)るには程(ほど)遠(とお)いだろう。

• เพื่อนของผมที่มีนิสัยใจร้อนและมักจะหลุดออกจากสมาธิได้ง่ายเพราะไม่ถนัดการทำสมาธิ คงยังห่างไกลจากการบรรลุธรรม