恩(おん)師(し)

私(わたし)は恩(おん)師(し)の世(せ)話(わ)でこの仕(し)事(ごと)に就(つ)いた。

• ผมได้งานนี้เพราะความช่วยเหลือจากอาจารย์ผู้มีพระคุณ

彼(かれ)は恩(おん)師(し)にまったく感(かん)謝(しゃ)していなかった。

• เขาไม่ได้รู้สึกขอบคุณอาจารย์ของเขาเลยแม้แต่นิดเดียว

私(わたし)は旧(きゅう)友(ゆう)に出(で)会(あ)い、さらに不(ふ)思(し)議(ぎ)な事(こと)に恩(おん)師(し)に出(で)会(あ)った。

• ผมได้พบกับเพื่อนเก่า และที่น่าประหลาดใจยิ่งกว่านั้นคือผมได้พบกับอาจารย์ผู้มีพระคุณด้วย

恩(おん)師(し)の悲(ひ)報(ほう)が届(とど)いた。

• ได้รับข่าวร้ายเกี่ยวกับอาจารย์ผู้มีพระคุณครับ

恩(おん)師(し)の訃(ふ)報(ほう)に接(せっ)して驚(おどろ)いた。

• ผมตกใจมากที่ได้รับทราบข่าวการเสียชีวิตของอาจารย์ผู้มีพระคุณ

感(かん)謝(しゃ)の気(き)持(も)ちを込(こ)めて、恩(おん)師(し)に手(て)紙(がみ)を送(おく)った。

• ผมได้ส่งจดหมายไปให้ครูผู้มีพระคุณด้วยความรู้สึกขอบคุณครับ

この企(き)画(かく)の世(せ)話(わ)人(にん)は、私(わたし)の大(だい)学(がく)時(じ)代(だい)の恩(おん)師(し)です。

• ผู้ดูแลโครงการนี้คืออาจารย์ที่ปรึกษาของผมสมัยมหาวิทยาลัยครับ

彼(かれ)は恩(おん)師(し)のために、どんなことでも手(て)足(あし)となるよう尽(つ)くした。

• เขาได้ทุ่มเททำทุกอย่างเพื่อเป็นมือเป็นเท้าให้กับอาจารย์ของเขา

恩(おん)師(し)と交(か)わした最(さい)初(しょ)で最(さい)後(ご)の抱(ほう)擁(よう)を忘(わす)れない。

• ผมจะไม่ลืมอ้อมกอดแรกและอ้อมกอดสุดท้ายที่ได้แลกเปลี่ยนกับอาจารย์ผู้มีพระคุณ

友(とも)達(だち)にも、親(しん)戚(せき)にも、旧(きゅう)友(ゆう)にも、恩(おん)師(し)にも、最(さい)愛(あい)のペットにも、誰(だれ)にも会(あ)えなくなった。

• ฉันไม่สามารถพบเจอใครได้อีกเลย ไม่ว่าจะเป็นเพื่อน ญาติ เพื่อนเก่า อาจารย์ที่เคารพ หรือแม้แต่สัตว์เลี้ยงสุดที่รักก็ตาม