騒(そう)々(ぞう)しい

私(わたし)は子(こ)供(ども)達(たち)の騒(そう)々(ぞう)しさは我(が)慢(まん)できない。

• ผมทนเสียงเอะอะโวยวายของพวกเด็กๆ ไม่ได้

その通(とお)りは騒(そう)々(ぞう)しい。

• ถนนเส้นนั้นเสียงดังมาก

そんなに騒(そう)々(ぞう)しく階(かい)段(だん)を駆(か)け下(お)りるな。

• อย่าวิ่งลงบันไดเสียงดังขนาดนั้นสิ

私(わたし)は騒(そう)々(ぞう)しいクラスで声(こえ)が通(とお)らなかった。

• ในห้องเรียนที่เสียงดังวุ่นวาย ผมจึงส่งเสียงไปไม่ถึง

騒(そう)々(ぞう)しい音(おん)楽(がく)を聞(き)くとフレッドは頭(あたま)にくるんだ。

• พอได้ยินเพลงเสียงดังหนวกหู เฟรดก็จะรู้สึกโมโหขึ้นมา

子(こ)どもが寝(ね)ています。そんなに騒(そう)々(ぞう)しくしないで。

• ลูกกำลังนอนอยู่ครับ อย่าส่งเสียงดังนักเลยครับ

今日(きょう)世界中(せかいじゅう)の人(ひと)々(びと)は、田舎(いなか)の小(ちい)さな村(むら)から出(で)て騒(そう)々(ぞう)しい大(だい)都(と)会(かい)へ移(い)動(どう)しつつある。

• ทุกวันนี้ ผู้คนทั่วโลกกำลังย้ายออกจากหมู่บ้านเล็กๆ ในชนบทเข้าสู่เมืองใหญ่ที่วุ่นวาย

世(よ)の中(なか)が騒(そう)々(ぞう)しくなってきた。

• โลกเริ่มจะวุ่นวายขึ้นมาแล้ว

子(こ)供(ども)たちの騒(そう)々(ぞう)しい声(こえ)が止(と)まらない。

• เสียงเจี๊ยวจ๊าวของพวกเด็กๆ ไม่ยอมหยุดเลย

近(きん)所(じょ)の子(こ)供(ども)たちの騒(そう)々(ぞう)しい遊(あそ)び声(ごえ)で集(しゅう)中(ちゅう)できない。

• ผมไม่มีสมาธิเลยเพราะเสียงเด็กแถวบ้านเล่นกันเสียงดังหนวกหู