苦(くる)しみ

私(わたし)達(たち)は他(た)人(にん)の苦(くる)しみに同(どう)情(じょう)するべきだ。

• พวกเราควรจะเห็นอกเห็นใจในความทุกข์ยากของผู้อื่น

苦(くる)しみなくして利(り)益(えき)なし。

• หากไม่มีความลำบาก ก็ไม่มีผลกำไร

彼(かれ)の心(こころ)は苦(くる)しみに満(み)ちていた。

• หัวใจของเขาเต็มไปด้วยความทุกข์ทรมาน

難(なん)民(みん)達(たち)の苦(くる)しみを救(きゅう)済(さい)すべきだ。

• ควรจะให้ความช่วยเหลือต่อความทุกข์ยากของเหล่าผู้ลี้ภัย

彼(かれ)は他(た)人(にん)の苦(くる)しみに対(たい)して淡(たん)淡(たん)だ。

• เขาเฉยเมยต่อความทุกข์ยากของผู้อื่น

断(だん)末(まつ)魔(ま)の苦(くる)しみもなくなっていた。

• ความเจ็บปวดทรมานในช่วงลมหายใจสุดท้ายก็ได้หายไปแล้ว

その仕(し)事(ごと)は苦(くる)しみそのものだった。

• งานนั้นมันคือความทุกข์ทรมานอย่างแท้จริง

彼(かの)女(じょ)は自(じ)分(ぶん)の苦(くる)しみを誇(こ)張(ちょう)して話(はな)した。

• เธอพูดถึงความทุกข์ของตัวเองเกินจริง

彼(かの)女(じょ)は苦(くる)しみのあまり叫(さけ)び声(ごえ)をあげた。

• เธอร้องตะโกนออกมาด้วยความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส

私(わたし)は長(なが)い間(あいだ)臥(が)薪(しん)嘗(しょう)胆(たん)の苦(くる)しみをなめた。

• ผมได้ลิ้มรสความยากลำบากในการอดทนต่อความอัปยศเพื่อรอวันแก้แค้นมาเป็นเวลานาน