途(と)端(たん)

これをきいたとたん、彼(かれ)は真(ま)っ青(さお)になった。

• พอได้ยินเรื่องนี้ เขาก็หน้าถอดสีทันที

家(いえ)に着(つ)いたとたん嵐(あらし)になった。

• พอถึงบ้าน พายุก็เริ่มตั้งเค้าขึ้นมาทันที

彼(かれ)を見(み)たとたん私(わたし)は吹(ふ)き出(だ)した。

• พอเห็นเขา ฉันก็หลุดหัวเราะออกมาทันที

家(いえ)を出(で)たとたん、偶(ぐう)然(ぜん)彼(かの)女(じょ)に会(あ)った。

• พอออกจากบ้านปุ๊บ ก็บังเอิญเจอเธอเข้าพอดี

母(はは)はその知(し)らせを聞(き)いた途(と)端(たん)青(あお)ざめた。

• ทันทีที่แม่ได้ยินข่าวนี้ เธอก็หน้าซีดเผือด

彼(かれ)は病(びょう)院(いん)へ行(い)ったとたん息(いき)を引(ひ)き取(と)った。

• ทันทีที่เขาไปถึงโรงพยาบาล เขาก็สิ้นใจลง

私(わたし)は彼(かの)女(じょ)に会(あ)ったとたん誰(だれ)だか分(わ)かった。

• ทันทีที่ผมเห็นเธอ ผมก็รู้ได้ทันทีว่าเธอคือใคร

私(わたし)たちが出(で)かけたとたん雨(あめ)が降(ふ)り始(はじ)めた。

• ทันทีที่เราออกไปข้างนอก ฝนก็เริ่มตก

私(わたし)が抱(いだ)いたとたん、赤(あか)ちゃんは泣(な)き出(だ)した。

• ทันทีที่ผมอุ้มขึ้นมา เด็กทารกก็เริ่มร้องไห้

家(いえ)を出(で)たとたん、通(とお)りで偶(ぐう)然(ぜん)彼(かの)女(じょ)に会(あ)った。

• พอออกจากบ้านมา ก็บังเอิญเจอเธอที่ถนนพอดี