耳(みみ)が遠(とお)い

もっと大(おお)きな声(こえ)で話(はな)してくれませんか。私(わたし)は耳(みみ)が遠(とお)いんです。

• ช่วยพูดให้ดังกว่านี้หน่อยได้ไหมครับ ผมหูไม่ค่อยดีครับ

彼(かれ)の犬(いぬ)は耳(みみ)が遠(とお)い。

• สุนัขของเขาหูตึง

その老(ろう)人(じん)は耳(みみ)が遠(とお)かった。

• ชายชราคนนั้นหูตึง

おじいさんは少(すこ)し耳(みみ)が遠(とお)いんだ。

• คุณปู่หูตึงนิดหน่อยครับ

私(わたし)の父(ちち)は非(ひ)常(じょう)に年(とし)寄(よ)りなので耳(みみ)が遠(とお)い。

• เพราะคุณพ่อของผมแก่มากแล้ว ท่านก็เลยหูตึงครับ

彼(かの)女(じょ)は耳(みみ)が遠(とお)いなので不(ふ)利(り)な立(たち)場(ば)である。

• เพราะเธอหูตึง เธอจึงอยู่ในสถานะที่เสียเปรียบ

スミス教(きょう)授(じゅ)と言(い)えば、彼(かれ)の助(じょ)手(しゅ)は耳(みみ)が遠(とお)い。

• ถ้าพูดถึงศาสตราจารย์สมิธแล้วล่ะก็ ผู้ช่วยของเขาก็เป็นคนหูตึงครับ

祖(そ)母(ぼ)は耳(みみ)が遠(とお)い、つまり、耳(みみ)が少(すこ)し不(ふ)自(じ)由(ゆう)なのだ。

• คุณย่าหูไม่ค่อยดี กล่าวคือ ท่านมีความบกพร่องทางการได้ยินเล็กน้อยครับ

私(わたし)の祖(そ)父(ふ)は耳(みみ)が遠(とお)いので、よくトンチンカンな返(へん)事(じ)をする。

• คุณปู่ของผมหูไม่ค่อยดี ก็เลยชอบตอบอะไรที่ไม่ค่อยรู้เรื่องอยู่บ่อยๆ

彼(かれ)は少(すこ)し耳(みみ)が遠(とお)いから、もう少(すこ)し大(おお)きな声(こえ)で話(はな)しかけて下(くだ)さい。

• เขาหูตึงนิดหน่อยครับ ช่วยพูดกับเขาด้วยเสียงที่ดังขึ้นอีกนิดนะครับ