向(む)き合(あ)う

女(おんな)の子(こ)はお互(たが)いに向(む)き合(あ)っている。

• เด็กผู้หญิงทั้งสองคนกำลังหันหน้าเข้าหากัน

彼(かれ)の家(いえ)は私(わたし)の家(いえ)と向(む)き合(あ)っている。

• บ้านของเขาอยู่ตรงข้ามกับบ้านของฉัน

私(わたし)たちは互(たが)いに向(む)き合(あ)って食(しょく)事(じ)をはじめた。

• พวกเราเริ่มรับประทานอาหารโดยนั่งหันหน้าเข้าหากัน

二(に)軒(けん)の白(しろ)い家(いえ)が道(みち)をはさんで向(む)き合(あ)って立(た)っている。

• บ้านสีขาวสองหลังตั้งอยู่ตรงข้ามกันโดยมีถนนคั่นกลาง

自(じ)分(ぶん)の弱(よわ)さと向(む)き合(あ)う。

• เผชิญหน้ากับความอ่อนแอของตัวเอง

彼(かの)女(じょ)は脳(のう)性(せい)まひと向(む)き合(あ)いながら絵(え)を描(えが)いています。

• เธอกำลังวาดรูปไปพร้อมกับการเผชิญหน้ากับโรคสมองพิการครับ

この失(しっ)敗(ぱい)を皮(かわ)切(き)りとして、彼(かれ)は自(じ)分(ぶん)自(じ)身(しん)の限(げん)界(かい)と向(む)き合(あ)った。

• โดยเริ่มจากความล้มเหลวในครั้งนี้ เขาจึงได้เผชิญหน้ากับขีดจำกัดของตัวเอง

この二(ふた)つの建(たて)物(もの)は裏(うら)腹(はら)に建(た)てられており、互(たが)いに窓(まど)が向(む)き合(あ)っている。

• อาคารทั้งสองหลังนี้ถูกสร้างขึ้นในลักษณะที่ตรงกันข้ามกัน และมีหน้าต่างที่หันหน้าเข้าหากัน

孤(こ)独(どく)を感(かん)じたからこそ、自(じ)分(ぶん)の内(ない)面(めん)と向(む)き合(あ)う時(じ)間(かん)を持(も)てたと思(おも)います。

• เพราะว่าผมรู้สึกโดดเดี่ยว ผมจึงคิดว่าทำให้ผมมีเวลาได้เผชิญหน้ากับจิตใจของตัวเองครับ

夢(ゆめ)を見(み)るだけでは済(す)まない。現(げん)実(じつ)と向(む)き合(あ)い、努(ど)力(りょく)を重(かさ)ねることが重(じゅう)要(よう)だ。

• จะแค่ฝันอย่างเดียวไม่ได้ สิ่งสำคัญคือต้องเผชิญหน้ากับความเป็นจริงและพยายามอย่างต่อเนื่อง