坂(さか)

坂(さか)を下(お)りるときに彼(かの)女(じょ)のおんぼろ自(じ)転(てん)車(しゃ)はキーキー音(おと)を立(た)てた。

• ตอนที่ลงเนิน จักรยานเก่าๆ ของเธอก็ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด

ケンは坂(さか)を駆(か)け上(のぼ)った。

• เคนวิ่งขึ้นเนินไป

私(わたし)たちは険(けわ)しい坂(さか)を登(のぼ)った。

• พวกเราปีนขึ้นไปตามเนินเขาที่ลาดชัน

車(くるま)はやっとのことで坂(さか)を登(のぼ)った。

• ในที่สุดรถก็ขับขึ้นเนินไปได้

我(われ)々(われ)は坂(さか)をスキーで滑(すべ)り降(お)りた。

• พวกเราเล่นสกีลงมาจากเนินเขา

昔(むかし)はその坂(さか)はとてもさびしかった。

• เมื่อก่อนเนินเขานั้นเงียบเหงามาก

ジョンは坂(さか)をスキーで上(のぼ)りました。

• จอห์นเล่นสกีขึ้นเนินเขาครับ

私(わたし)は何(なん)度(ど)も転(ころ)びながら、坂(さか)を下(くだ)っていった。

• ฉันเดินลงเนินไปทั้งที่ล้มลงหลายต่อหลายครั้ง

ある晩(ばん)、ひとりの商(しょう)人(にん)が帰(かえ)り道(みち)にその坂(さか)を登(のぼ)っていた。

• คืนหนึ่ง พ่อค้าคนหนึ่งกำลังเดินขึ้นเนินเขาแห่งนั้นในระหว่างทางกลับบ้าน

私(わたし)たちは坂(さか)を上(あ)がったり下(さ)がったりしなければならなかった。

• พวกเราต้องเดินขึ้นๆ ลงๆ เนินเขา