最(さい)期(ご)

将(しょう)来(らい)、いつかコンピューターが文(ぶん)学(がく)作(さく)品(ひん)の翻(ほん)訳(やく)に着(ちゃく)手(しゅ)するようになれば、われわれが知(し)るような文(ぶん)学(がく)は最(さい)期(ご)を迎(むか)えることになるだろう。

• หากในอนาคตสักวันหนึ่งคอมพิวเตอร์เริ่มลงมือแปลวรรณกรรมได้ วรรณกรรมอย่างที่เราเคยรู้จักก็คงจะถึงจุดสิ้นสุดลง

彼(かれ)は悲(かな)しい最(さい)期(ご)を遂(と)げた。

• เขาจบชีวิตลงอย่างน่าเศร้า

多(おお)くの人(ひと)が彼(かれ)の最(さい)期(ご)を見(み)送(おく)った。

• ผู้คนจำนวนมากได้มาร่วมส่งเขาเป็นครั้งสุดท้าย

長(なが)年(ねん)連(つ)れ添(そ)ったペットが、ついに安(やす)らかな最(さい)期(ご)を迎(むか)えた。

• สัตว์เลี้ยงที่อยู่เคียงข้างกันมานานหลายปี ในที่สุดก็ได้จากไปอย่างสงบแล้ว

古(ふる)びた入(い)れ物(もの)は、亡(な)き祖(そ)父(ふ)の最(さい)期(ご)の旅(たび)路(じ)を静(しず)かに守(まも)っていた。

• ภาชนะเก่าคร่ำคร่าใบนั้นเฝ้าปกป้องการเดินทางครั้งสุดท้ายของปู่ผู้ล่วงลับไปอย่างเงียบเชียบ

田(た)中(なか)さんの病(びょう)気(き)は、数(すう)年(ねん)間(かん)苦(くる)しんだあげく、ついに安(やす)らかな最(さい)期(ご)を迎(むか)えました。

• หลังจากที่ต้องทนทุกข์ทรมานจากอาการป่วยมานานหลายปี ในที่สุดคุณทานากะก็ได้จากไปอย่างสงบครับ

あれが最(さい)期(ご)の笑(え)みになるとは、思(おも)いも寄(よ)らなかった。

• ผมไม่เคยคาดคิดเลยว่านั่นจะเป็นรอยยิ้มสุดท้าย