旅(たび)路(じ)

私(わたし)は今(いま)まさに最(さい)後(ご)の旅(たび)路(じ)につき、暗(あん)黒(こく)へと一(いち)大(だい)飛(ひ)躍(やく)しようとしている。

• ตอนนี้ผมกำลังอยู่บนเส้นทางสุดท้าย และกำลังจะก้าวเข้าสู่ความมืดมิดครั้งยิ่งใหญ่

古(ふる)びた入(い)れ物(もの)は、亡(な)き祖(そ)父(ふ)の最(さい)期(ご)の旅(たび)路(じ)を静(しず)かに守(まも)っていた。

• ภาชนะเก่าคร่ำคร่าใบนั้นเฝ้าปกป้องการเดินทางครั้งสุดท้ายของปู่ผู้ล่วงลับไปอย่างเงียบเชียบ