休(きゅう)講(こう)

この授(じゅ)業(ぎょう)は明日(あした)休(きゅう)講(こう)です。

• พรุ่งนี้จะไม่มีการเรียนการสอนในวิชานี้ครับ

「・・・おい・・・おい、先(せん)生(せい)！」「え？・・・あ、ああ」「マジだいじょうぶ？休(きゅう)講(こう)にしたら？」

• “...นี่... นี่ครับ อาจารย์!” “เอ๊ะ? ...อ๊ะ, อ๋อ” “ไหวแน่เหรอครับ? งดคลาสไปเลยไหม?”

明日(あした)の授(じゅ)業(ぎょう)は休(きゅう)講(こう)だから、準(じゅん)備(び)する必(ひつ)要(よう)はないよ。

• พรุ่งนี้ไม่มีเรียนนะ ไม่ต้องเตรียมตัวอะไรหรอก

ああ、そうか。今日(きょう)は休(きゅう)講(こう)なんだね。予(よ)定(てい)を立(た)て直(なお)さなきゃ。

• อ้อ อย่างนี้นี่เอง วันนี้ไม่มีเรียนสินะ ต้องวางแผนใหม่แล้วล่ะ

幸(さいわ)いなことに、先(せん)生(せい)は授(じゅ)業(ぎょう)を休(きゅう)講(こう)してくれたから、自(じ)由(ゆう)な時(じ)間(かん)を楽(たの)しめた。

• โชคดีที่อาจารย์งดคลาสเรียน ผมก็เลยได้สนุกกับเวลาว่างครับ

「トム、おはよう。どうしたの？今日(きょう)来(く)るの早(はや)いね」「うん。早(はや)く目(め)が覚(さ)めたから、来(き)てみた」「ふぅん。そうなんだ。それはそうとして、今日(きょう)の１限(げん)目(め)の国(こく)際(さい)政(せい)治(じ)論(あげつら)って、休(きゅう)講(こう)だって知(し)ってる？」「えっ！！」

• “ทอม อรุณสวัสดิ์ เป็นอะไรไปเหรอ? วันนี้มาเร็วเนอะ” “อืม พอดีตื่นเช้าน่ะ ก็เลยลองมาดู” “เหรอ งั้นเหรอ เออ ว่าแต่ รู้หรือเปล่าว่าวิชาการเมืองระหว่างประเทศคาบแรกของวันนี้งดสอนน่ะ” “เอ๊ะ!!”