安(やす)らぎ

私(わたし)の望(のぞ)むのは安(やす)らぎと静(しず)けさだけです。

• สิ่งที่ผมปรารถนา มีเพียงแค่ความสงบสุขและความเงียบสงบเท่านั้นครับ

森(もり)の静(しず)けさは安(やす)らぎを与(あた)える。

• ความเงียบสงบของป่าช่วยให้รู้สึกผ่อนคลาย

仏(ぶつ)像(ぞう)の光(こう)明(みょう)は、人(ひと)々(びと)に安(やす)らぎを与(あた)えた。

• แสงสว่างจากพระพุทธรูปได้มอบความสงบสุขให้แก่ผู้คน

この静(しず)かな自(し)然(ぜん)の中(なか)で、安(やす)らぎを禁(きん)じ得(え)ません。

• ท่ามกลางธรรมชาติอันเงียบสงบนี้ ผมอดไม่ได้ที่จะรู้สึกถึงความสงบสุขครับ

古(ふる)くから、高(こう)山(ざん)流(りゅう)水(すい)は人(ひと)々(びと)に心(こころ)の安(やす)らぎを与(あた)えてきました。

• ตั้งแต่สมัยโบราณ เสียงน้ำไหลผ่านขุนเขาได้มอบความสงบทางใจให้แก่ผู้คนมาโดยตลอด

この古(ふる)い寺(てら)は、天(てん)地(ち)長(ちょう)久(きゅう)と人(ひと)々(びと)に安(やす)らぎを与(あた)え続(つづ)けています。

• วัดเก่าแก่แห่งนี้ยังคงมอบความสงบสุขแก่ผู้คนและคงอยู่ชั่วนิจนิรันดร์

彼(かの)女(じょ)の笑(え)顔(がお)は、見(み)ると言(い)い表(あらわ)せないほどの安(やす)らぎを与(あた)えてくれます。

• รอยยิ้มของเธอให้ความรู้สึกสงบสุขอย่างบอกไม่ถูกเมื่อได้มอง

この公(こう)園(えん)の静(しず)けさは、深(ふか)い森(もり)の中(なか)にいるかのような安(やす)らぎをもたらした。

• ความเงียบสงบของสวนสาธารณะแห่งนี้ มอบความรู้สึกผ่อนคลายราวกับว่ากำลังอยู่ในป่าลึก

この古(ふる)い寺(てら)は、静(せい)寂(じゃく)と歴(れき)史(し)の重(おも)みめいて、訪(おとず)れる人(ひと)々(びと)に安(やす)らぎを与(あた)える。

• วัดเก่าแก่แห่งนี้ให้ความรู้สึกถึงความเงียบสงบและน้ำหนักของประวัติศาสตร์ จึงมอบความสงบสุขให้แก่ผู้ที่มาเยือน

彼(かの)女(じょ)の笑(え)顔(がお)は、まるで夜(よ)空(ぞら)の星(ほし)であるかのような、希(き)望(ぼう)と安(やす)らぎを周(しゅう)囲(い)に放(はな)っていた。

• รอยยิ้มของเธอเปล่งประกายความหวังและความสงบสุขไปรอบๆ ราวกับเป็นดวงดาวบนท้องฟ้ายามค่ำคืน