自(じ)画(が)

自(じ)画(が)自(じ)賛(さん)のようですが。

• มันอาจจะฟังดูเหมือนผมชมตัวเองไปหน่อยนะครับ

自(じ)分(ぶん)の作(さく)品(ひん)を自(じ)画(が)自(じ)賛(さん)してどうするの。

• จะชมตัวเองไปเพื่ออะไรกัน

自(じ)画(が)像(ぞう)を描(えが)くとき、誰(だれ)でも座(すわ)ってじっと自(じ)分(ぶん)を見(み)つめます。

• เวลาวาดภาพเหมือนตัวเอง ไม่ว่าใครก็ต้องนั่งลงและจ้องมองตัวเองนิ่งๆ ครับ

この自(じ)画(が)像(ぞう)の私(わたし)があなたを見(み)つめているように思(おも)えても、そうではありません。

• แม้ว่าคุณจะรู้สึกเหมือนว่าตัวฉันในภาพเหมือนจริงนี้กำลังจ้องมองคุณอยู่ แต่มันก็ไม่ใช่แบบนั้นครับ

あいつのことを好(す)きなやつは誰(だれ)もいない。なぜならあいつはいつも自(じ)分(ぶん)のことを自(じ)画(が)自(じ)賛(さん)ばかりしているからだ。

• ไม่มีใครชอบหมอนั่นเลย เพราะว่าหมอนั่นเอาแต่ยกยอตัวเองอยู่ตลอดเวลา