礼(れい)儀(ぎ)

そんなことをするのは礼(れい)儀(ぎ)の常(じょう)識(しき)を欠(か)いている。

• การทำเรื่องแบบนั้นถือว่าขาดมารยาทพื้นฐานครับ

彼(かれ)は礼(れい)儀(ぎ)にかけている。

• เขาขาดมารยาท

彼(かれ)の礼(れい)儀(ぎ)は紳(しん)士(し)らしくない。

• มารยาทของเขาไม่สมกับเป็นสุภาพบุรุษเลย

親(しん)切(せつ)心(しん)は礼(れい)儀(ぎ)の本(ほん)質(しつ)である。

• ความเมตตาคือแก่นแท้ของมารยาท

そうするのは礼(れい)儀(ぎ)にかなわない。

• ทำแบบนั้นมันไม่สุภาพครับ

礼(れい)儀(ぎ)に気(き)をつけなければならない。

• ต้องระมัดระวังเรื่องมารยาท

礼(れい)儀(ぎ)は今日(きょう)、以(い)前(ぜん)ほど守(まも)られていない。

• ทุกวันนี้ มารยาทไม่ได้ถูกรักษาไว้เหมือนเมื่อก่อนแล้ว

朝(あさ)早(はや)く人(ひと)を訪(ほう)問(もん)するのは礼(れい)儀(ぎ)に反(はん)する。

• การไปเยี่ยมเยียนใครตั้งแต่เช้าตรู่ถือว่าเสียมารยาท

謝(あやま)るぐらいの礼(れい)儀(ぎ)は彼(かの)女(じょ)も心(こころ)得(え)ていた。

• เธอก็พอจะรู้มารยาทพอที่จะกล่าวคำขอโทษเป็น

堅(かた)苦(くる)しい礼(れい)儀(ぎ)は一(いっ)切(さい)抜(ぬ)きにしましょう。

• เรามาละทิ้งพิธีรีตองที่เคร่งครัดออกไปให้หมดเลยดีกว่าครับ