怠(たい)慢(まん)

彼(かれ)は義(ぎ)務(む)怠(たい)慢(まん)で非(ひ)難(なん)された。

• เขาถูกตำหนิว่าละเลยต่อหน้าที่

彼(かれ)は職(しょく)務(む)怠(たい)慢(まん)だった。

• เขาละเลยต่อหน้าที่

彼(かれ)は私(わたし)を、怠(たい)慢(まん)だと叱(しか)った。

• เขาตำหนิฉันว่าเกียจคร้าน

僕(ぼく)は君(きみ)の怠(たい)慢(まん)が気(き)に入(い)らないんだ。

• ฉันไม่ชอบความขี้เกียจของนายเลย

彼(かれ)は私(わたし)を、怠(たい)慢(まん)だと言(い)って叱(しか)った。

• เขาตำหนิฉันว่าขี้เกียจ

彼(かの)女(じょ)は怠(たい)慢(まん)という理(り)由(ゆう)で解(かい)雇(こ)された。

• เธอถูกไล่ออกด้วยเหตุผลว่าประมาทเลินเล่อ

彼(かれ)は私(わたし)を、怠(たい)慢(まん)であることで叱(しか)った。

• เขาตำหนิผมเรื่องความเกียจคร้าน

その事(じ)故(こ)は彼(かの)女(じょ)の怠(たい)慢(まん)から起(お)こった。

• อุบัติเหตุนั้นเกิดขึ้นจากความประมาทเลินเล่อของเธอ

この不(ふ)幸(こう)は彼(かれ)の怠(たい)慢(まん)が原(げん)因(いん)なのです。

• ความโชคร้ายนี้มีสาเหตุมาจากความประมาทเลินเล่อของเขาครับ

その事(じ)故(こ)の責(せき)任(にん)は管(かん)理(り)人(ひと)の怠(たい)慢(まん)にある。

• ความรับผิดชอบต่ออุบัติเหตุครั้งนั้นอยู่ที่ความประมาทเลินเล่อของผู้ดูแล