センチメンタル

花(はな)火(び)の弾(はじ)ける音(おと)が止(や)むと、急(きゅう)に辺(あた)りが静(しず)かになる。後(あと)に残(のこ)った火(か)薬(やく)の匂(にお)いが、なんだか俺(おれ)をセンチメンタルな気(き)分(ぶん)にさせた。

• พอเสียงระเบิดของดอกไม้ไฟเงียบลง รอบข้างก็พลันเงียบสงัดลงทันที กลิ่นดินปืนที่หลงเหลืออยู่ทำให้ผมรู้สึกเศร้าสร้อยขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

今(いま)の文(ぶん)学(がく)青(せい)年(ねん)はセンチメンタルになることを怖(こわ)れている。これも傷(きず)つけられるのを怖(こわ)れる一(いっ)種(しゅ)のさもしい心(こころ)のあらわれかも知(し)れない。

• พวกนักเรียนวรรณกรรมในสมัยนี้ต่างก็หวาดกลัวที่จะมีความรู้สึกอ่อนไหว นี่อาจจะเป็นการแสดงออกถึงจิตใจที่น่าสมเพชชนิดหนึ่งที่หวาดกลัวการถูกทำให้เจ็บปวดเช่นกัน