そっぽを向(む)く

私(わたし)は彼(かの)女(じょ)をまるで嫌(きら)っているかのようにそっぽを向(む)いた。

• ผมเบือนหน้าหนีราวกับว่าเกลียดเธอเข้าไส้

彼(かれ)は眉(まゆ)をひそめてそっぽをむいた。

• เขาขมวดคิ้วแล้วเบือนหน้าหนี

彼(かれ)と会(あ)った時(とき)なぜそっぽを向(む)いたのか。

• ทำไมตอนที่เจอเขา คุณถึงได้เมินหน้าหนีล่ะ

私(わたし)達(たち)が祝(いわ)いの言(こと)葉(ば)をかけたのに、彼(かれ)は眉(まゆ)をひそめてそっぽを向(む)いた。

• ทั้งที่พวกเรากล่าวคำอวยพรไปแล้ว แต่เขากลับขมวดคิ้วแล้วเมินหน้าหนี

彼(かの)女(じょ)はぷんとそっぽを向(む)いて黙(だま)り込(こ)んだ。

• เธอสะบัดหน้าหนีแล้วเงียบกริบไป

彼(かの)女(じょ)はボソッと何(なに)か呟(つぶや)き、そっぽを向(む)いた。

• เธอพึมพำอะไรบางอย่างเบาๆ แล้วก็หันหน้าหนีไปทางอื่น